25-01-07

Stop...

lachend-varkenblog

 

It’s over….

 

Ik vrees dat ik mijn blogje moet toeklappen, bijna 3 jaar na de opstart van dit scharminkel.

God wat heb ik me hier kunnen uitleven, niet helemaal, maar op zijn minst toch voor de helft.

Ik heb niet veel tijd meer de laatste weken, doch dit is niet de eigenlijke reden van stopzetting, want dan zou een maandelijkse intieme klapper nog voor bezoekers zorgen en achterklap zeker…ja ja geef maar toe het is eigen aan de mens, roddels praatjes weetjes, in een ander zijn sjakosch loeren, er is amper wat spannender te bedenken.

Voor mij althans, in de online krant is de rubriek in de rand of bizar mijn favoriete lectuur.

Nu zat ik er niet mee, lag er nog minder van wakker over de uitspraken die ik hier al gedaan heb, ten eerste ik heb het altijd vrij rustig en netjes gehouden ( me toch ingehouden dus) en ten tweede, ik ben een mens, dus mijn meest intieme uitspraken, mijn meest beschamende voorvallen blijven per slot van rekening doodgewoon menselijk…maar ieder heeft daar natuurlijk zijn eigen kijk op.

Zo blijkt op een andere « zinloze blog » dat vibrators not done zijn volgens sommige mensen in een normaal huishouden… ben ik even blij dat ik geen normaal huishouden heb, want zo was ik één van de vrouwen die me twee weken geleden ook de flair aanschafte en neen niet voor de inhoud, wel voor het hebbedingetje, en bij deze,…mannen het hoeft niet groot te zijn om het gewenste effect te bereiken.

En tot zover was dit mijn laatste bekentenis op deze kribbelsite.

De echte reden van stopzetting is te wijten aan mijn allernieuwste hobby, namelijk,

zoveel mogelijk gratis reclame ronselen voor mijn winkel, het mag gezegd, die hobby werpt zijn  vruchten af en beter dan ik ooit had kunnen hopen….reclame komt er.

Nu is het altijd, al heel mijn leven trouwens de bedoeling geweest van niet in de schijnwerpers te gaan staan, als ze op straat filmden, deed ik een ommetje om niet in het vizier te lopen.

Maar nu blijkt er voor de reclame en magazine jongens niets normaler te zijn dan een kiekje te nemen, niet van de inboedel of de zaken die ik verkoop, maar wel van de vrouw die de producten verkoopt. Je face moet erop of het wordt een dikke flop is zowat hun credo.

Ze hanteren vooral de ‘in de rand’ en ‘bizar’ principes, mensen zijn benieuwd wie er die spullen verkoopt.

Maar soit, ik kan ze geen ongelijk geven de debiele en bizarre mails die ik naar de redacties stuurde, snakten naar verdere onderzoeken, ik blijk dus vreselijk menselijk op het absurde af.

En zo ook geschiede Pieter, het diertje weet niet beter of hij is de man des huizes, hij bepaalt wie al dan niet in mijn buurt komt.

Zijn erf valt niet te betreden en zeker niet als zijn vrouwtje thuis is, ramp oh ramp voor al mijn klanten, hoe meer ik mijn sociale vaardigheden ten toon spreid, hoe meer onderdanigheid hij verwacht van de bezoekers, er zou zo maar eens iemand zijn vrouwtje moeten kunnen charmeren, laat staan kapen, zoals ik al zei in een vorige blog, onvoorwaardelijke liefde, hoe mottig ik er ook mag bijlopen.

Dus om het beestje iets of wat sociale vaardigheden bij te brengen (eigenlijk foute opvoeding rechtzetten), riep ik de hulp in van een hondenfluisteraar.

En wat is er nu fijner om twee geschifte chihuahua’s en dito vrouwke op de buis te smijten moeten ze bij een bepaalde zender gedacht hebben.

Jaja tegenwoordig moet ik elke dag met  een klodder schmink de deur uit, je weet nooit wanneer ze weer met een lens voor je lijf opduiken.

Bij het introductie gesprek bleken ze al een camera bij te hebben, ik verdenk ze er trouwens van heel de opgelegde wandeling mijn kont gefilmd te hebben, want de hond is amper een viertal kubieke decimeter groot, de nieuwe aanwinst een paar millimeter hoog.

Waar het op neerkomt, is dat ik voor gans België beeldsgewijs te grabbel word gegooid.

Ik kon het aanbod vriendelijk afslaan, maar waarom euro’s dokken als het gratis kan, waarom bepaalde kranten poen toesmijten om een reclameadvertentie te plaatsen, als me het voor niets ook lukt.

Laat ze maar eens lachen met de weirdo gedragingen van hond en baasje.

En misschien als het zijn vruchten afwerpt en er niet teveel geroddeld word kan ik de suppernany ook eens inviteren. (hoognodig)

Sien en Maria kunnen nu al langskomen. (maar dat ze het niet wagen om me kinderlijk toe te spreken, ik kan verdomme kuisen, alleen tijd is zeldzaam)

Als eenmanszaak kan ik je na een maand al vertellen, de dagen dat je rustig op je gemak (letterlijk en figuurlijk) kan zitten, zijn 1 januari, 1 mei en 26 december.

Nu om terug te komen op de reality soaps, hoe erg ik ook den Hoeybergs nodig heb, ik stelde mijn grenzen, mijn blote tietjes komen nooit op de buis.

En vandaar dus de stop, mijn snoet of achterste gaat te fel gelinkt worden met blog en winkel.

Dus mijn dagelijkse ervaringen hoe absurd ook kan ik onmogelijk nog op het net smijten.

Ik betrek er dan teveel mensen bij, ik kan onmogelijk hier vermelden dat die en die man van die en die vrouw onnoemlijk met zijn ogen zit te draaien in het groene stoeltje van de zaak, terwijl zijn eega staat te kirren bij een rood hondenjasje, dat sommige mannen languit op het langharige tapijt gaan liggen om Lilly (ons kleinste) te knuffelen, terwijl ander vrouwen achter de rug van hun man hun kleintje komen kleden voor onnoemlijk veel geld. Dat er twee homojongens, trots hun langverwachte “kindje’’ kwamen tonen en de rijkste vrouw van de kempen ontzettend gierig is.

Kortom ik kan hier moeilijk nog mijn echte ei kwijt…..tenzij jullie natuurlijk allemaal je foto op jullie blog zetten…..dan is er niemand anoniem meer .

Ahja ik heb hier ook nog altijd een (muziek) stokje van Beo (kribbelpunt) liggen, de honden willen er niet mee spelen dus daar maak ik nog mijn werk van op een rustig moment.

Stom eigenlijk dat ik bovenstaand nog een negatief van zuchtjes foto post.

Er zijn geen geheimen meer ;-)

 

 

 

 

10:02 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

15-01-07

Wolf

 
 

Maandagmorgen, mijnen enige allerechtigste tijd voor mezelf.

Zalig!

Er word door ondergetekende dan ook echt van genoten.

Uitgebreid baden en verwennen staat dan meestal op het lijstje.

De weegschaal is dan het enige obstakel dat me tussen uitkleden en bad een beetje in de weg loopt.

En het was weer zover, de kilo die eraf was, bleek weer te bezichtigen.

Groot was mijn verbazing toen ik na het bad, inclusief natte lokken, (weegt toch ook meer?) me weer op het metalen ding hees.

Op een klein half uurke was die kilo weer weg.

Dus ik wrijf me al in mijn handen, vanavond zal ik nog een halve kilo kwijtspelen. Vanmorgen onthaarde ik al bikinilijn en oksels, vanavond moeten mijn benen er aan geloven.

Ik ben een schaapje.

 

schaapje

12:20 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

11-01-07

 

InMemAngelDog

 

 

Vake

‘t Is vandaag weeral drie jaar geleden.

Ondertussen zou je apetrots op me zijn, ik werk met hondjes,(jou grote droom) voornamelijk kleine ratjes, zoals mijn moeder zegt, en ik ben mijn eigen baas. Of het opbrengt is nog een ander paar mouwen natuurlijk, maar het is vooral de voldoening en het plezier dat ik er in vind, dat me gelukkig maakt.Tussen haakjes mama geniet er ook enorm van, ik verdenk ze er zelfs van dat ze die vierpotige wezentjes graag is gaan zien…het zou me niet verwonderen dat ze er zelf eentje aanschaft in de toekomst.Nu wil ik vooral ook twee mensen bedanken…ten eerste jou..dankzij jou financiële steuntje heb ik dit kunnen verwezenlijken. En wil je ook even dat nieuwe sterretje bedanken( Anneke)? Dankzij haar heb ik de stap durven zetten.

Zoals jullie zeiden, leef …, geniet van het leven, geniet van kleine dingen, je leeft maar één keer, zo leef ik nu.

Dikke knuffel aan jullie beiden, jammer dat ik jullie nu niet echt in mijn armen kan sluiten.

 

12:15 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

24-12-06

 

rlijn5

 

 

Aan alle bloggertjes een heel fijn kerstfeest!

 

 

 

 

 

08:55 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

21-12-06

Plezierige stress...

 

y7985_450

 

Even heel kort,...de winkel is open sinds zaterdag, veel gelach en verbaasde blikken van passanten, veel possitieve reacties en het loopt goed, kan alleen maar hopen dat het zo blijft.

Alleen krijg ik die verdomde laptop niet aan de praat en dus geen contact met de bloggerswereld...ik kom bijlezen de eerste dag dat ik verlof heb, beloofd...zal zoiets binnen een maand of 6 zijn.

Ondertussen voor allen nen dikke kus !

09:09 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

07-12-06

Doorklikken

update:  nog rommelig maar je kan doorklikken ;-)

14:01 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

06-12-06

vrekkerig

8528~Queen-of-Fucking-Everything-Posters

 

 

Ik ben zo gierig.

Ik zit er niet mee om 1000 euro voor een chihuahua neer te tellen of voor een mooi zeteltje, ook doet het mij niets als ik al eens een keer op restaurant ga, om iets meer te betalen, de bediening kan zelfs op een rijkelijke fooi rekenen, als ze vriendelijk zijn.

Een chihuahua, zeteltje of een voortreffelijke schotel kan ik nog altijd niet zelf maken.

Maar ik ben ontzettend vrekkerig als het om dingen gaat die ik zelf zou moeten kunnen, of waarvan ik denk dat ik ze zelf zou moeten in elkaar boksen.

Zo betaal ik niet graag mensen die iets in mijn huis komen doen, verleden jaar rond kerstmis brak mijn hart omdat ik 2000 euro moest neerleggen voor het valse plafond dat ze hier kwamen placeren, ik kon dat verdorie zelf voor een kleine 500 euro, ware het niet dat ik waarschijnlijk als ik het zelf deed een jaar werk had en een jaar tussen de gyproc platen had moeten leven, nu was het op twee dagen geflikt.

Het enige dat de geldtransactie minder pijnlijk maakte was dat er toch twee dagen een heel schoon ventje in mijn huiskamer heeft rondgedarteld.

Zo ook weer in de zaak, mijn moeder opperde om toch maar haar huisschilder te laten komen om dat klusje te klaren, maar ik vertik het, een borstel kan ik nog altijd zelf hanteren.

Hetzelfde met de website, als ik denk dat ik alle spullen in huis heb om een ding te klaren probeer ik het zelf.

Ik die amper op mijn blog een link krijg gepost zou dat wel eens opknappen.

De eerste site die ik maakte met alle doorklikbuttons en linken, bestaande uit vijf pagina’s zwoegen, zweten en ploeteren, zweeft nu ergens in het ijle tussen teutereweutere en Tokio, de vinder kan er maar goed mee zijn, trouwens reclame is nooit weg.

Maar gisteren rond half twee ’s nachts is het me toch gelukt, de transactie van een map naar het net is voltrokken, all by myself …tis te zeggen Coltrui heeft me ondertussen op MSN geblokkeerd denk ik.

 

Maar zie hier het resultaat…ik waarschuw jullie wel, doe de link pas open als je zeeën van tijd hebt, want eens je erop zit, kan je uren blijven surfen …*bloos*  ( niet dus)

                                      

                                   resultaat niet getoond

 

Ik knoei eraan verder als ik niet meer hoef te schilderen, timmeren en 101 andere klusjes heb te doen…btw …ik spaarde 1000 euro….kan dus nog iets extra kopen ;-)

 

 

 

09:07 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

02-12-06

Meneer Sjoe

sta2sabqN klein

Op aanvraag van enkelen, bekendmaking mijnheer Sjoe.

Het is even zo druk dat ik alleen aanvraagjes kan beantwoorden en het me echt aan eigen inspiratie ontbreekt.

Er gebeurt wel van alles in mijn leventje maar heb er even geen tijd voor om er bij stil te staan, laat staan een verslagje van uit te brengen.

Maar er was commotie over meneer Sjoe.

Wat een nieuwsgierig stel bloggers onder skynet zeg !

Meneer Sjoe is een beer van een vent, leeft voor zijn huisje, boompje, beestje (niet echt , hij is niet gek op dieren) heeft al 25 jaar dezelfde baan, is een heel gelukkig iemand, is een heel rustig teruggetrokken persoon en heeft een peperkoeken hartje, verzameld als hobby al van kinds af aan postzegels.

Om hem te paaien ben ik eens mee naar zijn verzameling postzegels gaan kijken.

Tijdens onze uitstappen de laatste dagen vertrouwde hij me wel toe dat hij nooit ofte nimmer met mij (mevrouw sjoepette) zou kunnen samenleven, volgens hem ben ik zo zot als het achterste van een varken, maar hij bewonderd me wel.

Toen we de collectie bij de verdeler gingen bestellen zei hij dat hij maar één ding uit de winkel zou willen en dat was de verkoopster zelf ( echt schoon vrouwke!)

Ach, meneer Sjoe, zonder hem was mijn huisje maar een droom geweest, zonder hem zou het oprichten van de zaak niet zo vlot gaan en misschien ook maar een droom gebleven zijn.

Ik moet je er ook even op wijzen dat zijn vrouw een schat van een dame is, want de laatste dagen ziet ze hem amper.

Ik verdenk de geheel gesettelde doch gelukkige meneer Sjoe ervan dat hij telkens ik een bevlieging  krijg hij helemaal opleeft, weliswaar mijn projecten aanhoort met opgetrokken wenkbrauwen, maar toch zijn postzegels een tijdje weg schuift om zich helemaal uit te leven en 100% klaar staat om zijn kleine zusje te helpen.

Mijn broer meneer Sjoe is een schat.

Ik heb hem wel beloofd dat dit één van mijn laatste wilde stuipen is en hij op een zondag als de winkel toe is een hele dag mag komen winkeltje spelen.

Ook mijn andere broers en zussen en moeder hebben een speeldagje tegoed, want ze steunen me enorm….eerlijk, zonder hen zou S & S een meisjesdroom gebleven zijn voor zuchtje.

Nog één ding…spreek hem nooit met meneer Sjoe aan, want dan krijgt hij een hoofd als een tomaat .  

Afbeelding is een deeltje van de collectie voor hondjes.

 

 

Mijnheer sjoe heeft geen kaas gegeten van websites en dergelijke, dus vraagje hoe krijg je een pagina van een webcreator op de eigenlijke site gezet en geloof me vrij ik heb al allecombinaties en buttons geprobeerd :p

 

 

 

10:49 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

29-11-06

 Shoppen

hamsterdamklein1

 

Gisteren effe weejzen meubelen en verlichting shoppen in Nederland.

Als je in België om een factuurtje vraagt, kunnen ze soms niet mee als ik de zakennaam opgeef, soms kijken ze drie keer ongelovig van hun papierenbundel op als ze hem noteren, even inspecteren of ik ze nog allemaal op een rij heb.

Ik geef toe veel heeft waarschijnlijk ook te maken met mijn houding, hoewel valt best mee.

In Nederland echter hebben ze daar helemaal geen problemen mee.

Nadat alle bestellingen doorgegeven waren, formulieren en facturen netjes ingevuld, vroeg de alleraardigste zaakvoerder of de heer Sjoe en mevrouw Sjoepette nog een heerlijk glaasje fris of een kopje koffie wilden drinken op hun kosten, want vermelde hij erbij Hollanders hebben heel wat goed te maken bij de Belgen.

Nou de heer Sjoe en mevrouw Sjoepette zouden besodemietert zijn moesten ze dat geweigerd hebben…dat is zalig winkelen toch?

08:58 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

27-11-06

Lijstjes

dirtygirl

 

Het vallen van de bladeren.

Het vallen van de prijzen.

Door chinezeke haar goede raad kwam ik terecht op de 'site van het jaar' om op zinloos te stemmen..hij hangt daar ergens tussen…dus doen zou ik zeggen.

En door naar mijn stealth teller te gaan zien vandaag, kwam ik te weten dat ik ook ergens tussen hang http://lichtgeraakt.carreconfiture.be/?p=562 …. Zeker doen ;-)

Meanwhile ….ren en loop ik verder voor de winkel.

 

14:12 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

23-11-06

 De onthulling...

Anno1960
 
1klein

 

 

 

 

Er werd me een updateje gevraagd, graag had ik elke dag er ééntje geplaatst, maar het is druk, druk, druk,…eindelijk.

De zaak is een feit…een website ben ik zelf bij elkaar aan het knoeien, zaterdag meubels shoppen.

Volgende week stock opslaan, rennen, vliegen, hollen, schilderen, poetsen, gordijnen wassen, etalages ontwerpen en zien dat ze in orde zijn, flyers en folders laten drukken en op 15 december hoop ik mijn deur open te gooien…de kerstperiode nog even mee te pikken.

En nu even over het artikel…er zijn heel verdeelde meningen over.

Eigenlijk komt het idee geheel door onze kleinste….hij had op een gegeven moment echt een truitje nodig de duts…. Door zijn gebrek aan vachtje en eigenlijk amper in het bezit van een lijfke, en we hem niet in poppenkleding kregen gepropt, een hond heeft namelijk een andere lichaamsbouw dan poppen, gingen wij op zoek naar een winkel.

Buiten de webwinkels was er in België niet echt veel keuze, uitgezonderd dan bij de verdeler waar wij terecht kwamen, ondertussen is er ook een winkel in Brussel, Gent en Knokke geopend…maar de mensen van de kempen krijgen nog altijd hun scharminkeltjes niet echt gekleed ( nu de vraag of de mensen van de kempen dat wel willen natuurlijk, maar dat weet ik jullie nog wel te vertellen)

Wat wij allemaal voor aftandse spulletjes tegenkwamen in de gewone dierenwinkel, daar kan je een eigen blog over schrijven..maar dat ga ik nu even niet doen, gebrek aan tijd, kan nog keren natuurlijk als de zaak open is.

In ieder geval hieronder vind je een klein stukje van de website die ik probeer in elkaar te steken, worden jullie misschien weer een stapke wijzer, nu moet ik verder doen, ….ik hou jullie natuurlijk op de hoogte.

Zodra de website online staat meld ik het jullie...en dan is het gewoon aan jullie om een beetje reclame te maken voor mijn zaakje..simpel toch, hopelijk krijg ik nu niet onder mijn voeten van skynet :-/

 

 


 

 

 


 

 

 

21:50 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

13-11-06

 Parel

parel

 

Zoals ik al zei, alles ging te vlot, er moest iets mis gaan.

De eigenares van het te huren pand, bleek een oude heks, ze verhuurde het door aan een ‘’ koppel’’, geeft volgens haar meer zekerheid, en ja ergens kan ik ze volgen…een man kan net dat financiële steuntje geven in moeilijke tijden, maar ik vraag me af waar hij geld gaat halen als hij mee in de zaak zit, dan heeft hij toch ook geen inkomen meer als het over kop gaat en trouwens ik vind dat ze extra risico’s neemt… dat koppel ( hopelijk voor hen niet) kan nog uit elkaar gaan… ik niet meer dacht ik zo… maar bon.

Ik had mijn droomke weggestopt na de mededeling van de troela en was weer netjes tussen de werkaanbiedingen aan het surfen op het net, afgewisseld met af en toe blogjes lezen.

Die voor mij, oh zo grote pechdag, ging ik ook bij Anneke langs.

En inderdaad daar kreeg ik een shock, door merg en been ging die post, één van de laatste woordjes bleef doorzinderen….LEEF.

Leven is voor je dromen gaan, leven is genieten, leven is huppelen als je daar zin in hebt, leven is opgewekt naar morgen kunnen kijken, leven is niet opgeven bij een kleine tegenslag.

Dus Zuchtje borg de vacatures op en pluisde de immo- webs weer na.En zucht vond een statig pand, goedkoper dan het vorige, met een pak minder risico’s aan verbonden.Ik leef dus weer in een plezierige stress… en beloof van jullie verder op de hoogte te houden.

 

Voor mirrormind:

 

Je hebt een steen verlegd in een rivier op aarde.

Het water gaat er anders dan voorheen.

De stroom van een rivier hou je niet tegen.

Het water vindt er altijd een weg omheen.

 

Misschien eens gevuld van sneeuw en regen,

Neemt de rivier jou kiezel met zich mee.

Om hem dan glad en rond gesleten,

Te laten rusten in de luwte van de zee.

 

Je hebt een steen verlegd in een rivier op aarde.

Nu weet je dat ik je nooit zal vergeten,

Je leverde het bewijs van mijn bestaan.

Omdat, door het verleggen van die ene steen,

De stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

 

Je hebt een steen verlegd in een rivier op aarde.

Nu weet je dat ik je nooit zal vergeten,

Je leverde het bewijs van mijn bestaan.

Omdat, door het verleggen van die ene steen,

Het water nooit dezelfde weg zal gaan.

 

Je hebt veel stenen verlegd Anneke

Je bent een parel.

 

 

 

 

Bram vermeulen

 

 

 

 

12:00 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

30-10-06

Curiosity killed the cat

cat

 

Het was hier niet mijn bedoeling om Zuchtjes soap te creëren. Want ik weet als geen ander dat je zelfs de grootste cutsoap verder wil zien, als het laatste beeld veel aan de verbeelding overlaat. En dat beeld heb ik buiten mijn wil om natuurlijk wel voorgeschoteld.Nu om even wat duidelijker te worden , de locatie om de soap verder te zetten daar heb ik al een optie op ( vreselijke ruimte nog lelijkere etalage, maar mits veel fantasie valt het te herschapen in iets acceptabel…pluspunt de locatie ligt pal in de stadskern) , het kapitaal dat ik persoonlijk moest ophoesten om het decor te ontwerpen, verzekeringen en dergelijke voor te schieten is al bijeengetroggeld.De naam is ook al een feit…dankzij De Zwijger. Het wordt een one man show, dus audities hoeven niet, hoofdpersonage ben ik. De verdelers van de attributen zijn al aangesproken en zijn gewillig op een mooie basis.Unizo werkt ook tot op een bepaalde hoogte vlot mee.Nog één puntje de lening moet nog goedgekeurd…en daar blijken ze heel veel tijd voor nodig te hebben, wat ik dacht dat in een week geflikt zou zijn, hebben ze minstens 6 weken voor nodig…waardoor de optie misschien vervalt enz enz….Het enige dat ik nu nog kan doen is wachten, zenuwachtig zijn en wachten….Dus binnen dit en een 6 tal weken zal ik kunnen melden of ik al dan niet een eigen zaakje zal opstarten. Ondertussen huppel ik gezwind verder, want als het niet lukt ben ik niet van plan om te gaan kniezen…beloofd dat ik dan een ander extra spannend eind brei aan de aflevering…maar dat zijn zorgen voor later.

 

 

09:48 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

25-10-06

Nog even...

gofor

 

 

Feestje was fijn, broers en zussen nog eens samen, met al het kleine grut, waarvan kleinste 3 maanden en grootste klein grut 24 jaar, het is gek om die neefjes te zien, je hebt hun luier nog ververst en nu moet je 190 cm hoog kijken wil je even normaal kunnen converseren.

Allen licht tipsy toen ze de deur achter hun kont toesmeten, dus feestje geslaagd.

Uiteindelijk was het niet een onmogelijke opdracht, alles loopt zo vlot momenteel dat het zelfs een beetje angstaanjagend is.

Morgen nog enkele stapjes zetten en kriebels en dan hoop ik volgende week met het goede nieuws te komen.

De meeste hier weten wel over wat het gaat, in ieder geval de mailbus stond niet stil… vrouwen laat je niks wijsmaken, mannen zijn de nieuwsgierigste wezens die er rondlopen, of is dat eigen aan de nieuwe man.

Het zijn al spannende weken geweest, en volgens de familie die nu toch ook wel het snot uit mijn neus peuterden zondag, blijk ik het koelbloedigste, meest stressbestendige wezen te zijn dat er rondholde…maar het moet gezegd, niet één raadde het me af.

Het enige probleem, het is en blijft een risico, en dat moet echt wel grondig onderzocht, ik wil niet aan het einde van deze rit de broek van mijn lijf moet geven om schulden af te lossen, hoewel broekloos is dan misschien de enige manier om er terug bovenop te geraken, en echt daar zit ik niet meteen op te wachten.

Ondertussen droom ik nog wat nagelbijtend verder…..

 

16:56 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

17-10-06

Feestje

feestmenukl

 

Niets zo fijn als naar feestjes gaan als je er zin in hebt.

Zo ben ik meestal als eerste op familiefeestjes aanwezig en vertrek over het algemeen als laatste, nadat ik als enige nuchtere persoon nog met een natte vod door de balzaal ben geweest.

Ik zit er niet mee om een handje in de keuken te helpen bij de garnering van al bereide schotels, nog minder stoort het mij om even een handdoek vast te nemen.

But ohhh my god ik krijg zelf zoiets nooit, jamais, never georganiseerd in mijn eigen burcht.

Nu bezit ik toch een schat van een moeder, die er niets beter op vond dan heel de familie uit te nodigen, gewoon om nog eens bij te kletsen, was dat kippetje zonder kop toch even vergeten dat ze maar 4 stoelen bezit nu ze niet meer in haar riante stulp woont.

Daarnet kreeg ik dus een telefoontje met één duidelijke opdracht: voor 24 personen eten… 12 volwassenen, 12 kinderen, zorg dat er genoeg drank is, zeker de wijn niet vergeten, een taart of vier en voldoende eclairs, zondag rond 1 uur zijn we bij jou, kunnen we in één klap de verjaardag van H.(mijn oudste ) vieren, waarna ze haar klappertje toesmeet.

Oké, de duts weet niet dat ik buiten de schooluren, van hut naar her rots om formulieren te halen, aanvragen in te dienen, inlichtingen in te winnen en zoveel meer om mijn snode plannen uit te voeren, die ik niet verklap voor ik deuren kan openen.

Want ik weet dat ze dat niet meer overleefd, ze is net van mijn vorige uitspattingen hersteld.

Het in orde brengen van al de nodige paperassen is eigenlijk een fluitje van een cent, het gaat me te vlotjes vandaar dat ik me nu op het uitpluizen van de achterliggende valkuilen heb gestort, en dat lieve lezers zijn er heel wat…hoe kon het ook anders, als de papierwinkel zo gladjes verloopt en de deals zo vlot gesloten, aan iets waar je uiteindelijk je broek kan scheuren voor de rest van je leven, zitten er adders.

Zucht leeft dus op de toppen van haar tenen…..ik bezit alleen een caddie om al dat spul naar binnen te zeulen ( de wijn is de zwaarste tors, als je mijn familie kent) ik heb naar mijn gevoel vreselijk veel zitplaatsen rond de tafel, maar 8 dekt geen 24, ik ben een kluns in de keuken….en uit de test die ik vandaag afleverde scoorde ik ver ondermaats op sociabiliteit, hartelijkheid, doelmatigheid en ordelijkheid.

God bless neemt mijn fantasie buitenaardse proporties aan volgens diezelfde test, ik ga me helemaal geven in de keuken…..en ik volg voor één keer mijn familie kwestie drankgebruik aan de feestdis.

Het zal hen heugen!

 

 

22:33 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

14-10-06

Doorgroeien II....

CALIMEROkleintje

Mijn oudste dochter is gisteren voor de eerste keer naar een fuif geweest.

Toen ik haar en haar vriendinnetje daarnet vroeg of er veel mooie jongens waren, antwoordde ze …..”dat weten we niet, we konden dat niet zien,we waren te klein”

En de ander maar giechelen...

11:51 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Doorgroeien....

y8118_4500

De eerste week zit erop.

Vermoeiend geestelijk.

Langs de andere zijde ook heel ontspannend, een ervaring en hoognodig om bij te benen.

Zo stond ik deze week op het perron naast een groepje jonge mannetjes opscheppend over hun studies, ze bleken allemaal voor een bachelor diploma te gaan… ben ik blij dat ik toen mijn smoeltje gehouden heb.

Als je al 15 jaar niet meer in het onderwijs gezeten hebt, laat staan in de bedrijfswereld, kan het al eens geen kwaad zo blijkt om nog eens even aan de schoolbanken te gaan zitten.

Terwijl die kereltjes onderling bezig waren had ik iets van, ten eerste een diploma als bachelor…geven ze dat nu ook al…en ten tweede als die daar op 18 jarige leeftijd al voor kunnen gaan welke bachelorgraad moet ik dan wel bezitten?

Ja, ik weet Zucht is naïef, ik kwam er heus in de loop van de week ook achter dat ik meer bezit dan een bachelor diploma…kan niet anders na zo goed als 13 jaar vrijgezel te zijn hé;-)

En toch mits zuchtje al 15 jaar niet meer geëvolueerd is qua opleiding, ook niet echt veel van de wereld gezien heeft door reisjes, cinefiele films en andere hoogstaande wereldse ervaringen, vraag me soms af waar mijn klasgenoten variërend van 24 tot 45 jaar zijn blijven steken of hoever ze willen gaan…

De leeftijdsklasse van 24 kan ik nog volgen, net van school, de hele wereld ligt nog voor hen open…ze kunnen alle kanten uit, hebben nog een boel te ontdekken.

Ik die altijd complexen had, gefrustreerd was en me minderwaardig voelde door mijn angsten en daaruit voortvloeiende beperkingen, blijk verdorie als ik de verhalen zo hoor het boeiendste leven achter de rug te hebben, enkele uitzonderingen nagelaten, hoewel.

Doorgroeien…sta ik ook achter, is uiteindelijk meer centen…kan iedereen gebruiken, maar ten koste van wat?

Wat me daar opviel zijn de frustraties die al de mensen met zich meedragen…en meestal opgelegd door de maatschappij waarin we leven.

De vrouwen willen niet gaan werken onder hun masterdiploma, maar hebben wel de neiging om ’s middags hun short aan te trekken om de petatten te schillen voor ’s avonds en bij de mannen borrelen de frustraties op dat ze die cursus moeten volgen om een andere richting in te slaan, of nog een graad hoger te kunnen presteren op de maatschappelijke ladder… En ok misschien heeft Zucht niet zoveel ambities om carrière te maken, om de maatschappelijke normen achterna te hollen.

Maar toch er spookte meermaals het liedje “half zo echt”  van Veldhuis en Kemper  door mijn hoofd deze week :  

 

Zij is niet echt genuanceerd.
Zij heeft niet gestudeerd.
Ze is niet links of rechts georiënteerd,
niet breed geïnteresseerd, zegt woorden verkeerd.

Belezen is ze nou niet echt.
Denkt niet na bij wat ze zegt.
Ze is niet iemand die d’r grens verlegd,
aan veel principes hecht en ze spelt ook ronduit slecht.

Maar zij heeft het talent, om te lachen,
om dingen die een ander niet eens ziet.
Zij heeft het talent zich te verbazen,
om dingen die gewoon zijn en toch niet
Zij heeft het talent om zich te laten gaan
zonder daar ooit, zelden of nooit, bij stil te staan.

Zij kleedt zich zelden naar de trend.
Zij heeft nooit een leuke vent,
met haar postuur niet erg verwend.
Zij krijgt nooit een compliment,
maar als je haar goed kent, ontdek je haar talent.



Zij heeft het talent, om te huilen,
om dingen die te klein zijn voor verdriet
Zij heeft het talent om te beschermen,
waar niemand iets van waarde nog in ziet

En zij is zo’n vrouw, waar een man van zegt
Was mijn vriendin, mijn lieveling … maar half zo echt.
Maar half zo echt.

 

 

Ik vroeg me een paar keer af…..”wordt er nog geleefd”

 

11:20 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

09-10-06

Ik ga ervoor...

heights

De eerste dag school gepasseerd…..

En zucht zit al onmiddellijk 4 cursussen (syllabus: is tegenwoordig het hippe woord, allé voor mij toch want had er nog nooit van gehoord ) verder…het kan weer niet snel genoeg, en niet spannend genoeg…ik wil telkens roepen doe nou maar effe verder, we krijgen het wel onder de knie.

Ik weet nog dat ik in mijn eerste jaar economische (zal men nu ook al wel een ander woord voor hebben) me blind zat te staren op een overschrijving, ik kreeg er haar nog pluim van in mijn maffe kop gestopt…waar vulde je in godsnaam wat in?

Maar wat ik leerde is dat je na een tijdje in alles inzicht krijgt…ondertussen zie ik al aan de postbode zijn smoel of hij er eentje in mijn bus gaat droppen of niet.

Maar soit waar het eigenlijk over gaat is dat ik niet kan wachten…ik ben eentje die roept dat geduld een mooie gave is terwijl ik doorhol.

Kindjes mocht je pas krijgen als je relatie goed zat….hoe dikwijls ze in de omgeving ook zeiden …begin er niet aan lukt je nooit…hoe meer ik er voor ging…het tweede spruitje zou ik op mijn eentje nooit aankunnen zo werd er me gezegd, zonder werk, zonder man, met een pak fobies, folies en gezellige psychische kwalen.

Hoe ging ik ooit melk halen voor de kinderen als ik sommige dagen amper de deur uitkwam…wel ik kan één ding zeggen, toen de dutsen amper drie maanden oud waren, wezen ze bij kind en gezin op beginnende obesitas van het kleine grut.

En nu zijn het best al flinke meiden, frank maar dapper.

Het moment dat ik het in mijn hoofd haalde om een huis te kopen zonder een rotte duit en de hele familie inlichtte, wil ik er voor wedden dat ze de collocatiepapieren al ondertekend hadden.

Toen ik ze heel fier in mijn pasaangekochte stulp rondleidde, kregen ze allen acute diaree, godzijdank was er geen toilet in de buurt of ik had al met poetswerk gezeten, wat niet te doen was omdat er geen stromend water, stroom, badkamer of keuken aanwezig was.

Maar nu zit ik hier toch maar in mijn huisje, de afbetaling is amper het vermelden waard omdat ik zo goed als alles zelf ineentimmerde, installeerde, op de container smeet, rioleringen groef, elektriciteitsgleuven kapte en plankenvloer legde.

En ach laten we over de binnendeuren zwijgen…het loftgevoel is toch een hot item niet?

Nu met één dagje school achter de rug, verbeeld ik me weer dat ik een ander huzarenstukje kan opvoeren…en verdorie met elke minuut krijgt het meer vorm.

Ik geef toe, fobische mensen kunnen vaak hun droomwereld, inbeeldingwereld niet van de realiteit scheiden.

Zo geschied nu ook weer, ik stop niet voor ik mijn volgende project uit de grond heb gestampt…..ik ga nog niet zeggen welke waanbeelden mijn manische geest nu weer teisteren.

Want als jullie zeggen dat het gaat lukken, is de helft van de fun er voor mij al af….dus gewoon met een ‘’ ik ga ervoor ‘’ houd ik jullie verder op de hoogte.

B.t.w. ik vrees wel dat ik een geldschieter goed kan gebruiken.

Als het me niet lukt.... laat ik het ook weten maar iets minder enthousiast.

 

y8010_450

21:04 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

04-10-06

Voorwaarts....

whatever

 

Gisteren even bij mijn arts langs geweest, niets erg hoor, even wat voorschriften sprokkelen voor de dagelijkse strijd.

Mits ik bij de huisarts maar één keer om het halve jaar op bezoek ga en ik toch elke maand mijn voorschriftje vraag, kwam ik er niet vanaf met een telefoontje en wou hij even tetteren…

Nu vind ik persoonlijk dat ik een pracht van een huisarts heb…regelmatig kom ik hem tegen in de kroeg…op festivals, concerten en dergelijke, waar er uiteraard niet gesproken word over kwaaltjes of dies meer.

We hebben dezelfde humor, dus telkens ik met en dipje zijn kabinet binnenschrijd, hebben we er meestal enorm veel lol, zo ook gisteren.

Het ‘vallen van de bladeren’ is algemeen geweten een moeilijke periode voor geesteszieken, zwaar woord, maar hoe je het ook draait of keert een fobielijder is een geesteszieke, psychisch zieke persoon.

Mijn huisarts blijkt me te kennen als geen ander, dat babbeltje zou plaats hebben….want de bladeren vallen.

En eens we aan de praat zijn, wil ik toch weer van alles weten over mijn gezellige afwijking….

Waar het op neerkwam in een paar spreuken gezegd is :dat meermaals  de reparatie meer kost dan het voorwerp waard is ( bedoelde hij echt wel de angst mee hoor niet de persoon Zucht)

En over reparatie gesproken….moest hij mij kunnen genezen dat hij dan wereldberoemd zou worden…..angst is gewoon een dweepzucht van je geest met het ergste en je moet er zelf tegen vechten.

Waarom hij zo gezellig met me kan zitten keuvelen zo zei hij nog…..is omdat hij weet dat ik het geloof in een kracht bezit die sterker is dan de angst, ik me niet gewonnen geef en als ik toch eens val telkens wel iets opraap dat ik kan gebruiken.

Toen ik hem vroeg wat ik schuldig was…kreeg ik een big smile, met de mededeling …er ontbrak nog juist een drankje, het was voor mij ook een gezellig, aangenaam gesprek.

Achteraf bekeken vraag ik me af of ik hem geen consultatie moest aanrekenen :p

Zucht gaat forwards(met vallen en opstaan) …btw wisten jullie dat een zucht een gestileerde vloek is.

 

 

14:32 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

03-10-06

Rewind...

PG_ELF68gggg

Mag ik effe terugspoelen?

Ik houd mijn klein grut ( nu niet dat iemand ze wou hoor )

Tja mijn blog is geen geheim voor hen.

Nadat de oudste hem gelezen had, hoorde ik ze door de huiskamer schallen, hey Fje, “we mogen eindelijk eens een keer zelf koken vandaag, joehoeeeeeeee !”

Waarop de jongste zei:” doe jij maar ik krijg dat ventje hier niet van het toilet” (Sims)

En zo geschiedde, oudste maakte een heerlijke ovenschotel, weliswaar met een voortreffelijk kliekje spaghettisaus, bereid door ondergetekende, maar het was af.

Er werden paprika’s en courgettes geroosterd, lasagne bladeren gekookt, kaassaus gemaakt (hoe het echt moet, met bloem en heel de santabatik en niet zoals hun mama altijd doet, pakje van knorr )

Dit alles werd heel mooi gedrapeerd, afgewerkt met kerstomaatjes en gemalen kaas, ook weer niet op moeders wijze, die het in een ovenschotel kwakt.

Inl…..Alles wordt hier de laatste week gemaakt op basis van kaas, nadat de jongste 2 kg in plaats van 200 gr gemalen kaas ging shoppen bij de plaatselijke kaaswinkel.

Dus bij de laatste valt een adoptie nog te overwegen ;-)

Gisteren wederom, gehakt en prei gekruid met kerriepoeder, mooi bedekt met een laagje puree en een vleugje paneermeel streelde onze tong.

Of dat alles nog niet genoeg was, werden er om half acht nog pannenkoekjes gemaakt, geserveerd met overzoete gebakken appeltjes.

Met dank aan Flair, ik ga vandaag op haar verzoek weer ingrediëntjes shoppen en leg het receptje klaar.

Als ik ze nu nog leer om geen ruzie te maken, kan ik volgende week zorgeloos naar school…jep de oudste kruipt hier terug in de boeken… en de kinderen staan erop dat ik alleen met ‘A-tjes ‘ thuiskom, anders zwaait er wat lieten ze mij verstaan.

Ik ga mijn best doen, want vroeg in bed of geen tv vind ik niet erg…maar huisarrest mogen ze me echt niet aandoen… want het fobisch kieken ontdekte de voordeur!

 

 

 

fffff

 

Nog iets…punt 15.  Aan alle mama’s: geen zorgen maken dat gaat over…is en fase

                           in hun leven.
                           Aan alle vrouwen: geen zorgen maken is waarschijnlijk een perio-
                           de in hun leven en gaat misschien wel over…alleen zou ik er me   

                           vragen bij stellen hoe hij aan die slipjes van zijn zus komt…

                           Aan alle mannen : 'you kinky bastard' …leg wel de slipjes proper

                           terug.

 

 

 

10:10 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

01-10-06

Leuke zondagochtend gesprekjes...

 

untitledloiu

 

Zit ik hier wel af te geven op al de mannen, maar Zucht word ook regelmatig met haar beide pootjes op de grond gezet hoor.

Vanmorgen Zucht de propere was aan het strijken en plooien, oudste huiswerk aan het maken, jongste helemaal verdiept in haar gameboy, de nieuwste Sims aan het uitpluizen, tof muziekske op de achtergrond.

Kortom een perfect gezinstafereeltje, echt schattig vertederend. Grote roze wolk situatie.

Oudste: mama welke bekende Vlaming vind jij echt niet te doen?

Zuchtje: goh efkes denken….doe maar Paul Jambers en Karl Huybregts.

Oudste: waarom?

Zuchtje: die zijn allebei rond de vijftig, gedragen zich als twintigers, hebben geen verstand en denken dat de wereld aan hun voeten ligt.

Oudste: en Jef Hoeybergs?

Zuchtje: oh neen hoor wil ik best met trouwen, die is zo zot als het achterste van en varken en heeft een huis in Frankrijk.

Jongste: (te ad rem) ja en die kan je tietjes liften….

Oudste: (onmiddellijk aanvullend) en je een schoon snoetje geven!

Dus een klein oproepje van Zucht…wie wil twee kleine lieve kindjes adopteren, heel vlot, te sociaal in omgang en behoorlijk zelfstandig….godzijdank want ze zullen vanavond zelf hun potje mogen koken ;-)

 

 

15:41 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

29-09-06

The unbearable lightness of being.

 
 
 
24727DG~David-and-Goliath-Barbie-Posters
 

 

Toen ik enige tijd geleden mijn moeder vertelde dat ik af en toe op rendez-vous zat, en ze me heel verwonderd vroeg wie ‘Ronny De Voeght’ dan wel mocht wezen, besefte ik dat ik beter mijn mond kon houden over mijn uitspattingen.

Maar toch ik zou Zucht niet zijn, moest ik die avontuurtjes achterhouden.

Zoals iedereen bij RDV zo mooi verkondigt …”ik zit hier niet om te daten”, deed ik natuurlijk ook die duit in het zakje d.m.v. mijn extra informatie.

n.m.l.

 

Ik zit hier niet echt op een date te wachten, ik ga voor spontaniteit zoals……Struikelen voor de sjiekste winkel van de stad, opgevangen worden door de meest sexy, knapste, rijkste, beleefdste, grappigste, bestgeklede bink van het land, om het pijntje te verzachten getrakteerd worden door hem op het duurste, mega-bangelijkste kilo’s verhullende kleedje uit die etalage, je redder knuffelen wat beantwoordt wordt met de meest passionele zoen, waardoor je met je stiletto beland tussen de keien op de grote markt, geholpen worden door de passerende burgemeester, die 5 minuten tijd maakt om dat gevalleke te vereeuwigen. Bij het buitenkomen zijn vrienden van de   Maserati club tegen de borst lopen, die je escorteren naar Comme chez soi, om na enkele uren oesters lubberen, kreeftjes kraken, Dom Perignon  nuttigen, in de bruidsuite van één van zijn hotels, tot de ontdekking te komen dat je man de beste minnaar is van het zuidelijke  halfrond en zijn privé secretaresse zo lelijk is als de nacht..

 

Al ga ik hier niet verder op in of er al dan niet ooit een date geweest is, iets privacy mag het hebben.

Maar het daar aanwezig zijn (het online zijn) is soms meer dan de moeite.

Zulke porties vertier, maar ook serieuze praatjes, gelach en gezwans plus af en toe de rol van “tante Kaat” of beter “zucht weet raad” toebedeeld krijgen is maandelijks zijn twee euro waard.

 

De helft van de mannen, vooral diegene die tijdens de kantooruren heel actief lid zijn, zijn veronderstel ik ‘’gelukkig” getrouwd of hebben toch een vaste relatie.

Dan heb je nog de Franky, een toffe pee, bij de pinken, ad rem, vlotte babbel, hij kent zijn wereld, brengt maar één keer per maand een bezoekje aan R.D.V. maar komt pas binnen 2 jaar vrij.

“Zucht weet raad” moet zich vooral ontpoppen bij de jongere mannekens, hoewel ik me dikwijls afvraag welke nerd het in zijn hoofd haalt om op zulk een site raad te gaan vragen kwestie relatieproblemen… we zitten daar toch allemaal te knoeien, op zijn minst heeft daar de populatie al eens serieus gebroddeld op relationeel gebied.

De macho’s of diegene die zich macho wanen, zijn ofwel heel arrogant, ofwel ontzettend vlotte babbels… zij zijn (wanen zich) de niksteverliezenwantikkanhonderdduizendgrietenkrijgentypes…dus de vlotte hautaine categorie…die niet slapen gaan voor ze aan elke vinger een  date hebben.

En dan heb je nog goh…de lieverds…de softies, de pantoffeltjes…waar mijn moederlijke gevoelens bij oprispen.

Ze leggen in de eerste kennismakingszin hun hele inboedel inclusief hun aandelen en spaarrekeningen op een plateau en vermelden er heel trots bij dat ze al drie jaar geheel zelfstandig het huishouden doen, waarna hun levensverhaal in één ruk volgt.

Ik kan alleen maar hopen dat ze niet bij de foute vrouw terecht komen en hen waarschuwen dat sommige madammen echt feeksen kunnen zijn.

Eén schold me uit voor takkewijf, vuil hoer en het rot van de straat, omdat ik niet op zijn gesprekken reageerde, toen ik het toch even waagde om naar zijn profiel te gaan kijken stond er dat hij op zoek was naar een lieve, zachtaardige en romantische vrouw..

De benamingen: den’’ Bandit’’, die na drie zinnen een bambi blijkt te zijn, de ‘’Gerard’’ die zijn ex-vrouw Gerarda maar niet kan vergeten.

‘’The Wild Panter’’, die eigenlijk een omgebouwde poes is.

En ‘’The educated’’ die amper kan schrijven.

Je zou er zowaar paranoïde van worden. (is het juist zo Willem?)

Toch eentje heb ik een band mee…echt als je hem ziet… een beer van een vent, hart op de juiste plaats, vlot, enorm spontaan, hij vroeg me om raad, daar waar ik ook raad kon geven…nu stuurt hij me telkens voor hij gaat stappen een fotootje door van zichzelf, zodat ik kan zeggen of hij al dan niet de verkeerde make-up, foute roklengte, of te schreeuwerig kleedje combineert met een overdaad aan sieraden…ik herhaalde het duizend keer tegen Sabinne ‘’less is more” maar hij blijkt hardleers.

Rendez-vous niet mijn ding.

Maar ach wie zoekt die vindt….…

 

Ik ga morgen stappen, misschien struikel ik wel….

 

00189~It-Would-Of-Course-Posters

 

 

Namen zijn fictief uitgezonderd één.

 

 

 

03:30 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

23-09-06

Eindelijk weekend

 
 
 
 
 

 

 

Twee dagen zalig niksdoen, pas maandag begin ik terug...

tja, te rennen, hé.....

 

 

 

09:51 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

20-09-06

Simpel

 

Naar aanleiding van een commentaartje dat ik kreeg op mijn vorige post, begon mijn brein te werken ( ja er rest een stukje) een kwart is verdoofd door pillen en nu sinds kort door sporten…een kwart lag van bij de geboorte veronderstel ik buiten dienst.

Een kwart wordt helemaal door het huisje, kindje, boompje en beestje opgeslorpt dus is redelijk afgestompt, maar het laatste kwart werkt voortreffelijk …daar woelde iets in na die ‘bewuste’ comment.

Paul Simon galmde de godganse fietsroute door mijn hoofd.

just slip out the back,Jack
make a new plan,Stan
don't need to be coy,Roy
just listen to me…
hop on the bus,Gus
don't need to discuss much
just drop off the key,Lee
and get yourself free.

…… 50 ways to leave your lover.

En ik dacht: ( ja…. alles terwijl ik aan het fietsen was, vrouwen kunnen twee dingen tegelijk)  ‘’ mijne liefste povere, bekrompen Paul toch… er zijn duizend manieren om je schat te dumpen, te raken, te kwetsen of de rug toe te keren’’.

I had it all……laat ons zeggen ik ben er ondertussen een krak in.

Dumpen, gedumpt worden dat is peanuts, maar hoe hou je in godsnaam een kerel, een bink, een spetter, welke deals moet je sluiten welke listen moet je verzinnen, kortom wat is de sleutel tot een goede relatie en hoe kun je die staande houden.

One way to keep your lover.

Bij thuiskomt heb ik dat eens grondig uitgevogeld.

En wat blijkt.....

Poepsimpel er is een boek in de handel!

Je moet gewoon het boek te bestellen op het net, één of twee vaardigheden eruit kiezen en je zit gebeiteld!

 

Ik citeer :

 

Pick up one or two skills that help to sustain and nurture that love to make your relationship last a lifetime.

you’ll soon bring the romance, the excitement, and rekindle the flame by satisfying the love needs of your spouse!

Why lose someone you treasure, when you can make her or him your life partner just by reading the book.

 

En het allermooiste

 

100% Money Back Guarantee

 

Simpel toch? 

 

Dat ik dat nooit eerder ontdekte.

20:08 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

18-09-06

Lost...

Ik startte ooit met lopen, ze zeggen dat je zoiets moet opbouwen, maar telkens begaf ik het bij het spuien huisje op de vest en telkens weer startte ik vol goede moed een honderdtal meter er voor.

Zucht sucks op het gebied van sporten (op andere gebieden hoeven jullie niet te weten).

Mystiek doet het hem volgens velen.

Maar nu sinds een tweetal weken ga ik toch de goede kant op.

Bijna elke avond word ik opgehaald met het nodige belgerinkel door een groepje vrienden om te gaan fietsen.

Ik stel me alleen de vraag na zo’n fietstochtje …welke dildo’s halen het in hun hoofd om cafés neer te poten op onze fietsroutes.

Toegeven ik voel me beter, zweveriger, losser en een heel pak kilo’s minder, vooral op de schouders, na twee a drie porto’s, maar de weegschaal voelt er niets van.

Soit, ik kan eindelijk meespreken met een select groepje …”sporten werkt verslavend”!

Ik lieg wel verder over mijn kilo’s.

 

10:44 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

14-09-06

Wartaal

Ten eerste wil ik iedereen bedanken die me kwam feliciteren of duimde …fijn om te weten dat als het zover is er bijna een dozijn personen achter me staan.

Maar blijkbaar heb ik iets recht te zetten.

Er zijn van die momenten dat je echt de drang voelt om iets op het net te smijten, dat je effe iets kwijt wil, om even niet rond de pot te draaien gewoon aandacht wil.

Dus bij deze ..ik ben nog steeds ( de perfecte ) huisvrouw, wat niet wil zeggen dat ik niet graag de baan van mijn leven zou vinden, maar na veel sollicitaties blijkt het tekort aan ervaring een afknapper voor vele werkgevers... als daar niet ergens vlug ne goeie sul tussen zit, kan dat euvel nog enige tijd aanslepen.

Nu het probleem… misinterpretatie van de log.

Wat ik dikwijls ervaar met dit "netdagboekengedoe", je bent van plan om haarfijn uit te leggen wat er zowat in je leventje draait, blijkt er uit het kladje in Word dat het door Xaviera de Hollander geschreven zou kunnen zijn.

En dat wil ik mijn lezers niet aan doen.

Het enige dat je dan kan doen is schrappen en aanpassen.

Met het gevolg dat er een logje rest dat door een handvol mensen zou begrepen worden.

Tenminste moesten naaste familie en de enkele vrienden op de hoogte zijn van het bestaan van “zuchtje’’.

Nu ook weer niet panikeren, als er echt iets goor in mijn leven gebeurt zal ik het met graagte in Holanders stijl neerkrassen.

I just feel great .... een huisvrouw mag zich toch eens optutten en high heels dragen niet?

Overige details wil het zwijgzame in zuchtje één keer voor zichzelf houden.

 

 

15:13 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

11-09-06

Ordinary

 

Het eerste gesprek was zalig, een meevaller, zoveel beter dan ik had kunnen hopen.

Maar nu komt het grote werk, het tonen van mijn kunnen, niet dat ik ga of kan faken, want sommige dingen zitten gewoon in de genen.

Het enige probleem is de dresscode …zo een minieme informatie dat ik kreeg!

Zou ik gaan als de perfect secretary of als mijn ordinary self with a high heel.

En neen ik word niet gevraagd op de set van Eddy Lipstick, maar nu ook weer niet bij de plaatselijke groenteboer.

In ieder geval ik juich niet voor de beer geschoten heeft.

Ik heb niets te verliezen want uit het eerste gesprek meende ik af te leiden dat ik toch aan de voorwaarden voldoe voor de oorspronkelijke functie…ik denk dat ik het perfecte klankbord kan zijn.

Wat er ook gebeurt …de beloofde testvlucht daar sta ik op!

En al wie zegt dat ik wartaal kal…wees blij dat ik niet gezopen heb.

 

 

 

 

16:02 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

06-09-06

Feel good...

Lang weggeweest, maar me niet verveeld, weekje kust achter de kiezen en nog wat  (ont)spannende dingetjes hier en daar…vooral positieve wendingen in mijn huiselijke leventje….gek hoe het kan draaien, dom hoe je soms iets draaiende wil houden als het vierkant loopt…je hoeft niet vernederd te worden , respectloos behandeld worden om te voelen dat je leeft .

Ik leef nu meer dan ooit, intenser, sterker.

School is terug bezig, kinderen voelen zich geweldig op hun nieuwe school, het zonneke is er, nog een gesprekje waar ik naar uitzie …en als ik dat overleef kan er niks meer stuk…ze zeggen dat het leven begint op je veertigste, ik moet het gaan geloven…

Feel happy, feel good, feel strong …..

 

 

 

 

 

22:08 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

18-08-06

Hiep Hiep 1 september...

Solliciteren, ik denk dat ik er mijn baan van ga maken, I like it, beetje opdoffen (niet teveel) even zonder kinderen op stap en dan nog een gezellige babbel, wat wenst een mens nog meer.

Ik had graag een betrekking gehad in het parlement, gewoon om de huismoeder te redden, ijveren voor kortere vakanties, ik zou zelfs vermelden dat ik mijn CV niet zelf geschreven heb, om daar aangenomen te worden is dat een pluspunt.

Maar soit de huisdokter denkt dat ik het nog 14 dagen kan uitzingen zonder zijn laatste remedie te hoeven gebruiken namelijk een wit jasje met veel koordjes.

Wat die lange vakanties betreft, is er dan niemand zich van bewust wat die kleintjes gaan uitvreten, alle sites zijn uitgepluisd, zwembad is tot op de bodem versleten, dagelijkse wandelingen met Pieter worden een sleur, hun kamers niet meer leefbaar, monopoly voorspelbaar en speeltuin taboe, nadat mamalief haar beste imitatie van aapje aan de klimstok opvoerde, een paar jaar terug stonden ze me nog vol bewondering aan te gapen toen ik ondersteboven hing.

Was ik dus even blij dat de verveling doorbroken werd toen mijn oudste vroeg of ze een nachtje bij een vriendinnetje mocht logeren.

Het lieve vriendinnetje kwam het mij persoonlijk vragen, ze zouden tot 11 uur naar de wekelijkse vestconcerten gaan, waar haar moeder ze dan kwam ophalen.

Nooit gedacht dat dat uitstapje voor mij ook een hele belevenis zou worden.

Om 2 uur ’s nachts werd ik gewekt door de telefoon, …oudste, bibberstemmetje…mama mag ik naar huis komen slapen,…

Ik :oei lieverd wat is er aan de hand, ruzie, heimwee.

H  : Nee mama niet boos worden hé ik weet niet waar ik moet gaan slapen.

Ik :Hoe jij weet niet waar je moet gaan slapen, je bleef toch bij L. logeren.

H  : Ja die zit hier te wenen dat was een leugentje L. bleef op haar beurt zogezegd bij K. slapen.

Ik : en die K kan je daar dan niet met ééntje meer overnachten?

( het is niet zo eenvoudig om je bloedje ergens op te halen in het holst van de nacht als je nog een duts hebt die ligt te snurken)

H :Neen mama begrijp me nu toch eens K. had tegen haar ouders gezegd dat ze bij M. ging logeren.

Ik : ik begrijp er verdomme niks van waar is M. dan?

H  : die zit hier ook te snikken….

Ik : verdomme H. waar hang je nu dan uit?

H : al snikkend….wij staan achter het hoekske…

Ik : maak dat je binnen 1 minuut allemaal hier bent.

1 seconde later, de woonkamer 6 pubertjes rijker werd ik als moeder een illusie armer.

Ok ik maakte een grove fout door niet even te checken bij de ouders…maar er waren wel ouders die hun taak behoorlijk hadden uitgevoerd en wel op het logeeradres even waren gaan poolshoogte nemen….wisten zij veel dat later op de avond, die vriendinnetjes weer naar hun ouder belden om te verwittigen dat de plannen waren gewijzigd en de rollen omgedraaid .

Eentje was zelfs zo lief om er geen vriendinnetje bij te betrekken en zat volgens haar trotse ouders op twee ukjes te passen.

Ze beseften niet dat een nachtje doorzakken om twee uur al zo zwaar op hun kleine lijfjes ging doorwegen.

Je kunt nu enorm met je ogen gaan rollen en zeggen wat is zucht voor een slechte ouder waar zat haar verantwoordelijkheid, volkomen mee eens, en toch ben ik ontzettend trots, er was maar eentje die het aandurfde om haar mama op te bellen.

Er was maar één ouder die in vertrouwen werd genomen op zulk een hachelijk moment .

En waag het niet te zeggen dit zal mij als ouder nooit overkomen, vergeet niet hier lagen ’s morgens nog 6 ukkies die volgens hun ouders het toonbeeld van een puber zijn.

Na een preek van hier tot ginder heb ik ze beloofd dat hun ouders het voor één keer niet te weten zouden komen.

Toen ik gisteren, ja ik strafte mijn dochter niet, de rest werd ook niet gestraft door de onwetende ouders, mijn dochter om half elf ging ophalen aan de vestconcerten, waren de overige zes, ook echt aan de rand van het evenement op hun ouders aan het wachten of maakten aanstalten om naar huis te gaan ,…..correctie… die indruk had ik toch.

In ieder geval mijn pruts zal me niet zo snel meer een rad voor ogen draaien, ze vertrouwde me toe dat 11 uur laat genoeg was, de overige uren werd het toch te vermoeiend en saai,..... en ik dacht stilletjes bij mezelf …ja op jou leeftijd nog wel.

 

 

12:28 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

14-08-06

 

 

Mijn ego neemt vervaarlijk grote proporties aan sinds ik een nieuwe weg ben ingeslagen.

Nog niet in zoverre dat er narcisme bij komt kijken, want daar pas ik voor.

Veel heb ik te danken aan het mannelijke deel van mijn familie,..Pietertje.

Onvoorwaardelijke liefde, lijkt het enige woord te zijn dat hij kent.

Hij houdt van me zoals ik ben, om wie ik ben.

Na een avondje stappen, geen onterechte beschuldigingen, integendeel een plas van blijdschap omdat hij me weer ziet.

Hij bevestigde waar ik al lang in geloofde, dat vriendschap tussen mannelijke- en vrouwelijke wezens perfect kan, zonder dat er intimiteiten aan te pas hoeven te komen.

Hij houdt van elk vrouwtje in dit gezin evenveel, verdeelt het in porties zonder iemand te kort te schieten, ontvangt al onze liefde en knuffels in drievoud met evenveel geduld.

De met liefde bereide maaltijden worden zonder morren of klachten verorberd en zelden geeft hij die terug bij het eerste boertje.

Hij is een schat zonder slofgehalte.

Een klein beetje jaloezie is hem niet vreemd, wat me dan weer ontroerd.

En neen lieve mensen hij deelt de echtelijke sponde niet.

Correctie bij de afgelopen kleine hittegolf en we ons bed in de redelijk koele woonkamer installeerde om de nacht door te brengen, ging voor hem zijn wereld open, een megagroot bed delen met 2 giechelende blondines en een rijpere brunette, de droom van elke man.

Maar doch nu het afgekoeld is en we weer elk in ons eigen nestje slapen, word er niet gemord, hij wacht gewoon de volgende speling van de natuur af zonder mijn liefde voor hem in vraag te stellen.

Van vertrouwen gesproken een drietal dagen geleden bracht hij me een kikker uit de tuin als geschenk, goed wetende dat ik vors wel eens zou kunnen kussen.

Als ik val in de winkelstraat, loopt hij niet rood aan, maar toont hij zijn gentlemangehalte en komt hij vol enthousiasme bij me liggen om op het pijntje te zoenen.

Ik maak me zorgen …..

Het kan toch niet dat "de ware" zich aandiende in de vorm van een 18 cm grote hond.

En doch ik vrees ervoor want de schuchtere schriftelijke pasjes die ik zette op rendez-vous (oh hell, de eerlijkheid gaat me weer zuur opbreken) kunnen me nog altijd niet van het tegendeel overtuigen.

Ben ik even blij dat ik hier nog nooit mijn snoet placeerde, want na het outen van bepaalde mijmeringen, die ik best voor mezelf zou houden, is het laatste wat ik wil herkend worden op straat. 

 

 

 

 

 

21:08 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 9 Volgende