22-04-05

Kookpunt

 

 

 

 

 

Druk druk druk en ik ben dan nog geen fulltime werkend moeder.

Heel de week rondgetold, doodmoe mijn bed in en er doodmoe terug uit.

Het lijkt of op mijn rug ter hoogte van de nieren (waar ik denk dat ze liggen) een marteltuig is bevestig dat telkens als ik buk me pijnstootjes geeft. Maar werken moet ik, anders heb ik niet de centen om noodzakelijke spulletjes te kopen.

Er voor zorgen dat er eten in huis is, zien dat de was en strijk gedaan is en je niet je benen breekt over de rommel in huis.

Vroeger kreeg je een maand de tijd om je rekeningen te betalen, nu ben je best geen 8 dagen te laat of de herinnering ploft in je brievenbus.

Tussen al dat gekook en geploeter moet je ook nog even naar de school van je dochters, omdat de busbegeleidster verleden week 10 kinderen ergens in teutereweutere heeft afgezet gewoon omdat ze even 50 joelende kinderen niet aankon.

Ben ik ook nog een uurtje samen met mijn zus ze gaan zoeken.

Een gsm is in die gevallen een prachtig ding, maar je word er nog niet wijzer door als ze zeggen dat ze in de wijk van ‘Kimberley’ staan op een brug. En vermelden ze erbij: “als we eraf springen, springen we in de Nete”.

Waarop ik gilde ‘’niet doen’’.

“Maar neen mama het is maar om je duidelijk te maken waar we ongeveer zitten” bromde de oudste.

Als we allen samen 2 uur later zitten te eten komt ook de politie hier nog eens langs, om ze te zoeken, de vluggerds. En het moet gezegd een heel lieve buschauffeur want nadat hij ze had gedropt, heeft hij de mannen op zoektocht gestuurd. Wat een schat.

Het gesprek met de directrice was ook angstaanjagend.

Het kwam erop neer dat de busbegeleidster en chauffeur niet echt kapabel zijn voor die job, maar het is in deze tijd zo moeilijk om geschikte mensen te vinden. En daar moesten we het dan mee doen. Best dat je je kinderen dus ook een GPS meegeeft als ze naar school trekken. De 3 kleine aanvoerders van het gevechtje zijn netjes thuis afgezet, de gillende meisjes (ach ik zie het al zo voor me) werden gedropt.

En dan nog…

De allerliefste papa heeft een jaar geleden iets in gang gezet waar zelf zijn eigen advocaat geen touw aan kan vastknopen.

Hij kwam zijn kinderen nooit halen, betaalde nooit alimentatie, ik klaagde nooit en vroeg nog minder een geldelijke bijdrage.

Met als gevolg dat ik nu telkens naar advocaten moet hollen, die niets doen, niet luisteren, maar wel hun afschuwelijke rekeningen sturen.

Hij komt nog steeds de kinderen niet halen en ik zie nog steeds geen frank, maar ik moest wel tijdens de week, nog eens naar een stad verderop voor een evaluatie, volgende week terug naar de rechtbank. En zucht maar dokken en rennen.

Er zijn er maar een paar de dupe van want papa blijft elke zondag dat hij de kinderen moet komen halen in zijn bed liggen, wij moeten die vrije zondag naar het politiebureau om te laten vaststellen dat hij weer niet kwam.

Het komt erop neer dat ik naast mijn werk en zorgen nog moet rennen en rotsen om de tekortkomingen van anderen op te lossen en dat is er net teveel aan.

Moest de begeleidster en buschauffeur hun werk wel aankunnen had ik, en nog een x-aantal andere ongeruste ouders niet moeten gaan zoeken. Hadden we geen avond in de school moeten zitten voor een gesprek.

Nu ik moet toegeven 50 joelende hyperkinetische kinderen in een bus het is mij ook niet gegeven om dat aan te kunnen, dus wel begrip van mijn kant, maar toch….straffen is een mooi ding op die momenten, maar toch niet dumpen onderweg.

Moest papa een beetje verstand bezitten, had hij nooit een rechtzaak aangespannen, dan had hij net als vroeger nog steeds de kinderen niet komen halen en had ik nog steeds geen alimentatie gekregen.

Maar had ik verdorie al die verloren uren die ik besteed aan aangetekend schrijven op te halen in postkantoren, al die uurtjes bij de politie, rechtbank, justitiehuis en al dat weggesmeten geld aan advocaten, zoveel beter kunnen benutten aan mijn huishouden en kinderen en was dat al een stressfactor minder.

En dan mag een mens niet een beetje zot worden.

Ik ga dit weekend proberen de druk van de ketel af te laten, niet aan volgende week te denken, een beetje op adem te komen en proberen te genieten van het feestje waar ik niet zo tuk op ben, ik ga er niet op hopen dat papa de kinderen zondag komt halen.

En begin pas maandag weer te rennen.

Fijn weekend iederen.

 

 








09:38 Gepost door zuchtje | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

:s ik vermoed dat jij dringend eens een weekend moet gaan relaxen, en alles moet vergeten...

Gepost door: Anne | 22-04-05

Hey! Laat je kop niet te zot maken hoor!

Gepost door: liza | 22-04-05

carpe diem! ap..waarom ben je veranderd van decor? ik associeer je nu met suzyq en is wat verwarrend..zal wel gewoon worden zeker..

Gepost door: chinezeke | 22-04-05

nu ja teekitiesie! :D

Gepost door: Lord cms | 22-04-05

@ chinezeke Ik deed niks aan het decor, skynet is weer aan het knoeien veronderstel ik, hoop ik

Gepost door: zuchtje | 22-04-05

ketel Alleenstaande moeders met kinderen hebben het al niet makkelijk, en ik kan best begrijpen dat als dàt er ook allemaal nog es bijkomt het veel te veel is. Gelukkig schijnt de zon vandaag en kan je er hopelijk eventjes van genieten. Fijn weekend... en laat die ketel maar zijn druk kwijtgeraken.

Gepost door: suzyQ | 22-04-05

. De wereld is een gekkenhuis... maar nu even niet! Geniet een beetje van die zonnestralen!

Gepost door: Twinkeltje | 22-04-05

*** af en toe eens stoom afblazen kan deugd doen ! moet niet gemakkelijk zijn om een alleenstaande moeder te zijn. hopelijk zal alles vlug beter gaan. Ik zal aan je denken. Fijn weekend, zuchtje !

Gepost door: anneke | 22-04-05

* Als ik dit lees kan ik me voorstellen dat je toe bent aan een w-kend relaxen.
Het lijkt wel of even alle rotzooi op je schouders gedropt wordt.
Liefs,

Gepost door: Free my Soul | 22-04-05

Moeilijk maar probeer het idd dit weekend uit je hoofd te zetten en leven van dag tot dag. Zo'n stress houdt niemand vol!
Amai, je bent wel een sterke hè!

Geniet van het weekend!

Gepost door: Tinkerbell | 22-04-05

dag ! lief zuchtje
van mij krijg je een 10+
amai zo'n mama!
groetjes
vhike(eindelijk terug)

Gepost door: vhike | 26-04-05

De commentaren zijn gesloten.