30-06-05

Haat en liefde

 

 

 

 

 

Ik had heel graag openhartig en informeel willen zijn de voorafgaande maand, ware het niet dat mijn leven even een puinhoop was, waarbij het leven van de familie flodder in het niets verzonk.

Met andere woorden als je mijn hersenen in een vogel had gestopt voorbije maand had ik achteruitgevlogen.

En niemand die daar een boodschap aan zou gehad hebben, vandaar de korte rustpauze.

Maar niets word ooit zoals je het had gehoopt, je kunt maar beter nergens op rekenen, je kunt maar beter nergens op hopen.

Want het voelt verschrikkelijk als al je hoop in de grond wordt geboord, het is verpletterend.

Ik ging voor een echte warme kasjmieren coltrui van een vriend, iemand die je hele leven meegaat, je je hele leven verwarmt door zijn zachte materie, die altijd lekker zit, kortom een echte klassieker van een trui. ( ik bedoel niet de coltrui van zinloos die jullie waarschijnlijk allen kennen)

Maar ik vrees dat ik me erbij moet neerleggen dat we in een wegwerpmaatschappij leven en de klassiekers minder scoren.

Romantische waarden en normen op het gebied van relaties bij de meeste mensen al lang hebben afgedaan, en ze bij wijze van spreken elk seizoen een andere kijk hebben andere normen, vluchtig.

Volwassen zijn was opeens zo verdomd moeilijk dat ik er een tijdje mee ophield. De enige waarbij ik zonder scrupules en schaamte mijn hart kon luchten was ook mijn therapeut en er is niet zoveel verschil tussen een therapeut en een vierjarige, gedachtendokters willen ook altijd weten 'waarom', dus voelde me er redelijk op mijn plaats.

De zoektocht naar wat er me dwars zit, zit erop.

Mijn geheugen blijkt de grote boosdoener.

Het geheugen is zo lichamelijk, het geheugen is zo een fysiek iets.

Sommige herinneringen verliezen nooit hun macht om pijn te doen.

En als ik geprobeerd had om hier mijn slechtste kant te laten zien had ik niet beter gekund dan mijn gevoelens de afgelopen 4 weken hier neer te kladden.

Dus deze onderbreking was nog niet zo slecht, men hoeft niet alles op het net te storten.

Want het falen van iets waar je grote hoop op koesterde, kan het slechte uit een mens halen.

De zwartste negatiefste gevoelens zijn geluwd, berusting heeft plaats gemaakt. Goddank pende ik ze hier niet neer en kan ik rustig mijn hatelijke handgeschreven kladjes in de prullenbak deponeren.

De zomer en het fijne weer hier een beetje op een normale manier onthalen.

Voor het tellertje dat toch elke dag de hoogte in ging, sorry voor de kale trip telkens weer.

Ik beloof niks, maar probeer volgende post een beetje meer prior mee te geven.

 






20:44 Gepost door zuchtje | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

dezelfde vraag wat gebeurt er met de relaties de dag van vandaag. Take your time. Laat je helpen, schreeuw het uit, elk mens heeft zijn dippen. Succes alvast!

Gepost door: just a girl | 30-06-05

lief zuchtje heel fijn dat je terug bent !!
relaties,
altijd is er de mogelijkeheid dat je gekwetst wordt
en ook niet
en toch...
warmte, vriendschap
we hebben het allemaal zo "broodnodig"
vele groetjes
vhike

Gepost door: vhike | 01-07-05

liefde en verdriet Ik herken spijtig genoeg je gevoelens. Eenzaamheid, verlies, verdriet, ...halen dingen bij je boven die je niet als zijnde van jezelf herkent. Neem de tijd om te rouwen,want dat doe je op dit moment.Laat je omringen door goede mensen, laat je troosten en stop je niet weg. Als je werkt met je verdriet en het niet zomaar wegstopt, word je er alleen maar mooier van.
En hoewel je het nu niet zult geloven, niet iedereen leeft aan de oppervlakte. Maar het is wel : hoe meer diepte er in je is , hoe meer gekwetst je kan worden. Aan iemand veel oprechte liefde geven, geeft enorm veel rijdom, maar je verliest dan ook heel veel wanneer je het kwijt raakt. Ik wens je nog veel sterkte toe.

Gepost door: Elsje | 01-07-05

*** Blij dat je eindelijk terugbent!
Prettig weekend voor jou, hardje en zachtje!
Weer zo'n mooi prentje op je blog...
Groetjes

Gepost door: emiel | 02-07-05

blij dat je terug bent. Soms gaat het een mens echt wel slecht. Ik heb de laatste tijd veel te veel van die momenten. Het erge is, dat je je steeds goed moet voordoen voor andere mensen. Hatelijk :s

Gepost door: Anne | 03-07-05

Au in je woorden voel ik de pijn. Teleurstelling en verraad zijn vaak moeilijk te verkroppen. Twijfel niet aan jezelf. Ik zend je per prior een extra dikke knuffel. Dikke kus !

Gepost door: Anneke | 03-07-05

*** alvast blij terug van je te lezen... in stiltes vind je vaak wat je zoekt, hopelijk geldt dit ook voor jou
liefs

Gepost door: g*lover | 03-07-05

beste zuchtje ik heb je gemist, je schrijfsels toch
ne eik zit niet stil heb nooit stil gezeten, maar of ik progressie maak? ik vrees dat ik ondanks al mijn gesparel en geploeter in een stand-still zit, nog steeds...
maar die stand-still ,of vermeende watergetrappel is al bijna twee jaar de inspiratie voor mijn blog :D
het is dus nog voor iets goe!d
ik wens je veel sucees, veel plezier en ondank sde mss chaotische levensstijl van het moment, klaarheid en helderheid en rust in je geest :-)

Gepost door: Lord cms | 03-07-05

Blij je terug te zien! Ik besef ook iedere dag meer en meer dat volwassen zijn of worden niet is wat je ervan verwacht als kind.. Maar spijtig genoeg is niks omonkeerbaar.. ik denk dat velen dan terug in hun peuterstoel zouden kruipen..
Sterkte!

Gepost door: Tinkerbell | 03-07-05

Welcome back Niemand zal je verwijten dat je hart niet online luchtte. Ik heb je wel gemist, uiteraard, maar ik begrijp zeker dat je het allerpersoonlijkste, allerintiemste voor jezelf eerst een plaats wil geven.
Das jouw goed recht en persoonlijk vind ik het zelfs een goed zelfbeschermingsinstinct. Zo wordt je achteraf ook niet met het 'diepst (letterlijk) van je gedachten' meer geconfronteerd.
Ik hoop dat het verwerkingsproces op voe toeren draait en dat onze leeshonger wer gevoed wordt.
Met veel warme genegenheid van the Witch..

Gepost door: Little Witch | 04-07-05

* Een warme knuffel voor jou!

Gepost door: Free my soul | 06-07-05

De commentaren zijn gesloten.