05-09-05

De zee dus...

 

 

Zuchtje en de zee.

Vakantie.

Ontspanning.

Rust.

Geen was,

Geen strijk.

Vrede tussen de kinderen.

 

Was het maar waar!

 

Een beetje meer uitleg.

Mijn moeder die zonet haar riante villa heeft verkocht, heeft een dealtje met de koper kunnen sluiten.

De koper’ met name de broer van mijn moeder’ was zo gul om bij de aankoopprijs een bonus toe te voegen.

De bonus bestaande uit jaarlijks twee weken verblijf in een van zijn eigendommen, meer bepaald het stulpje dat hij bezit aan zee.

Mijn moeder die weet dat ik met geen stokken naar de bakker te krijgen ben en zo goed als de laatste 20 jaar niet meer op vakantie geweest, deed me het mooie voorstel om samen met haar en mijn twee kinderen haar bonusje in te wijden.

Waar ik een beetje voor vreesde was waar, een prachtig appartement net naast het casino van Knokke, zicht op zee.

Tot daar alles prima, ware het niet dat de stulp, godzijdank heel sober bemeubeld, maar te luxueus ingericht was.

De enkele stukken die er stonden waren zowat jaarinkomens van mij en jou waard.

Misschien was het één van de voordelen want ik voelde me zowat constant verplicht om met de kinderen buiten te vertoeven, schrik dat anders er wel eens gemorst zou kunnen worden op de natuurstenen vloer of er een sfeerlamp tegen de vlakte zou gaan. Laat ons nog zwijgen van de met afstandbediening wendbare tv, mijn kleinste dochter heeft vanuit alle hoeken van de kamer haar favoriete programma kunnen zien en ik hield constant mijn adem in, bang dat het ding van zijn disign sokkel zou vallen.

Tot overmaat van ramp bezit ik, die zoveel van rust hou, 2 broers en 2 zussen, die het echt niet konden laten om even een bezoekje te brengen. Bijbehorende kids incluis.

En omdat het daar toch zo fijn was, het weer best meeviel en ze nog wel een paar verlofdagen hadden konden ze net zo goed eens overnachten.

De eerste nacht viel nog mee, enkel mijn oudste zus wurmde zich lichtelijk aangeschoten bij in het bed van mijn jongste spruit. (ze giechelden elkaar in slaap). De dag daarop kwam mijn oudste broer met kinderen en vrouw op bezoek en ja ook zij bleven een nachtje pitten. Op zich geen probleem, alhoewel het een beetje krap werd toen ik mijn moeder en jongste dochter moest vergezellen in één bed.

En dus was het echt wel ooo zo handig dat er een wasmachine en droogkast beschikbaar waren in het appartement, zodanig dat ik elke dag een wasje en een droogje kon doen, het badgebruik van alle bezoekers kon echt het aantal handdoeken en propere slips niet aan, laat staan van lakens en bedden die constant geswitcht en ververst werden.

Ik waande me een wassende olifant in een overvolle porseleinkast.

Achja het was een avontuur.

We lieten ons verwennen door de obers in het beneden gelegen restaurant, we vertoefden constant op de terrasjes op de dijk.

We konden 3 avonden genieten van prachtig vuurwerk.

We lagen zowat alleen, uitgezonderd zondag, op het strand.

Mijn dochters glunderden, aten de lekkerste wafels bij ‘moeder Ciska’,

Zochten schelpen en plonsden in het zeewater, en genoten van het zand tussen hun tenen.

Volgend jaar ga ik vast weer, maar dan als bezoeker, die kregen immers het beste plekjes in bed, voelden zich niet verantwoordelijk voor de was en de plas, en de eindpoets moesten ze zich ook niks van aantrekken.

Al bij al was het goed om er eens tussenuit te zijn.

En te weten dat op vakantie gaan niet zo angstaanjagend is als ik dacht.

Alhoewel ik en mijn moeder beiden stikop thuiskwamen.

Dus neen ik ben geen mosselrestaurant begonnen, daar had ik geen tijd voor.

Na dit tripje heb ik gewoon besloten dat ik echt een weekje rust verdiend heb. Dat mijn angsten best onder controle te houden zijn.

En dat ik dus zondag voor hopelijk een echte rustvakantie 7 tot 10 dagen met vriend, zonder kinderen,zonder wasmachine, zonder kookfornuis en met voldoende handdoeken en boeken naar frankrijk trek.

Oooooooweeee als ik daar familie tegenkom, hoe graag ik ze ook zie.

Ik wil op zijn minst bij thuiskomst één boek gelezen hebben, en genoeg rust gehad hebben om er een heel jaar weer tegen te kunnen.

Ik ben toch wel een gelukskieken, ik kan op reis wanneer het me uitkomt, dat ik daar de afgelopen twintig jaar niet eerder aan gedacht heb, waarom was ik toch zo’n schrikschijter, ik had al jaren eerder de deur eens achter mijn gat kunnen dichtrekken, de wasmachine laten voor wat ze is, de kinderen toevertrouwen aan de goede zorgen van mijn zus. En hopelijk pas ten vroegste na zeven dagen terug op mijn vettig stoepke te staan. Ik kijk er alvast naar uit.  

 

De avonturen van de angsthaas op reis volgen later.

 

 

 


17:43 Gepost door zuchtje | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

Dus als ik het goed begrijp, viel het al bij al toch nog reuze mee ;-)!Veel plezier en vééééééééél rust in Frankrijk alvast ! You go, girl !

Gepost door: Anneke | 05-09-05

Dat ik daar zelf nog niet achtergekomen ben. Op de ene vakantie volgt gewoon de andere. Niks geen vakantieblues meer.

Gepost door: jonna | 05-09-05

Doe ze de groeten daar in Frankrijk. ;)

en vergeet vooral niet te genieten!

Gepost door: Little Witch | 06-09-05

O jee... Hopelijk is er je meer rust gegund in Frankrijk!
Geniet ze.

Gepost door: kaatje | 06-09-05

du pain, vin, ev boursin
en veel rust
geniet ervan
vele groetjes zuchtje !
vhike

Gepost door: vhike | 07-09-05

*** Prettige dag!

Gepost door: Myst | 08-09-05

xxx gezellig om mee te lezen
liefs

Gepost door: g*lover | 08-09-05

driemaal hoera!! op vakantie MET vriend, doch ZONDER de kindjes....profiteer ervan..maar missen ga je ze, zonder twijfel!!

Gepost door: chinezeke | 08-09-05

°°° Prettig weekend, Zuchtje, waar je ook bent...

Groetjes

Gepost door: emiel | 16-09-05

* ... en deze keer hopelijk ECHT genoten van je rust ;)

Gepost door: Free my Soul | 17-09-05

En hoe was het? Ik ben benieuwd...

Gepost door: Anneke | 27-09-05

De commentaren zijn gesloten.