17-11-05

Ik leef

 

 

 

En hoe !

Tijd vliegt !

Elke dag neem ik me voor om het wel en wee van huize zuchtje hier neer te kladden, maar telkens weer ontbreekt me de tijd of zin om hier iets te pennen.

Bloggen staat een beetje gelijk met zeuren voor mij….

En verdorie ik heb het recht niet om te klagen (zin wel :-) )

De meesten die mijn blog ondertussen bezochten kwamen hier terecht door Ilse Demeulemeester in te toetsen, blijkt dat die mooie meid ondertussen vecht tegen lymfeklierkanker.

Op één van mijn favoriete blogjes is een broer heengegaan, op een ander fijn blogje schrijft de persoon hoe ze omgaat met haar chemo sessies, lees ik telkens de verhalen vol pure bewondering , merk ik weer hoe sterk een mens kan zijn.

Vele bloggers hebben afgehaakt en ja onbewust wou ik er ook stilletjes tussenuit muizen.

Doch de stelling uit het oog uit het hart blijkt hier voor mij niet op te gaan, ok mijn inzet is er niet meer dagelijks maar stiekem ga ik toch nog minimaal één keer per week kijken of De Zwijger zijn klavier al teruggevonden heeft, wip ik af en toe nog eens binnen op Kaatjes haar minimalistische page en hoop ik nog steeds terug van Goddess mooie, gevoelige en herkenbare teksten te kunnen genieten (de eerste stap is  gezet een pracht van een dochter siert nu haar blog)

Een paar bloggertjes staan op barsten en zetten één dezer maanden een nieuwe telg op deze aardkloot en bij god ik weet hoe zulk een kleintje je helemaal kan opslokken.

Dat je niet onmiddellijk de behoefte voelt om na 8 flessen te steriliseren 20 maal een pamper te wisselen en 6 machines was dagelijks te draaien om hier nog ietsie pietsie neer te kladden begrijp ik ten volle.

Je kan die 5 vrije minuten per dag beter nuttig besteden om je vermoeide vege lijf even in de zetel te ploffen, je weet nooit of je kleine schat die nacht tanden gaat produceren.

Dus ook hun blogjes gaan waarschijnlijk minimaal draaien in de toekomst.

En juist die dingen ontnamen me wat de zin om hier verder te kroelen ( wentelen in aandacht en warmte )

En toch vandaag…mits ik er niet al te veel recht op heb kom ik me nog even onderdompelen in zelfmedelijden.

Ik zou doodgraag mijn advocate haar auto in de fik steken, laat ons zeggen ‘mijn auto’ want ik betaalde bijna geheel haar verdomde rotkar waar ze al weken mee door godvergeten verlaten dorpen rijd, veronderstel ik, mits ze nooit bereikbaar is en nadat ik de laatste wissel van haar ereloon betaald heb ze van de aardbol lijkt verdwenen te zijn…. de troela.

Ik zeul sinds een paar maanden echt een 5 tal kilo’s teveel mee, zelfs nadat ik al een maand gestopt ben met elke week een kilo baklava achter mijn kiezen te stoppen ,ze hebben zich denk ik voorgoed gesetteld.

And last but not least loop ik al enkele maanden met een verdomd pijnlijke schouder en arm rond, die tot overmaat van ramp niet enorm veel pijn doet bij het poetsen nog minder bij het strijken, maar in alle hevigheid protesteert als ik even een beetje surf op het net.

Voor de rest voel ik het leven aan als drukker dan druk, terwijl ik het niet zo druk heb, maar de druk is er wel, als je begrijpt wat ik bedoel.

En toch besef ik nog één ding al te goed als ik om me heen kijk, ik ben een rotverwend nest die eigenlijks niets te klagen heeft.

Dank voor jullie aandacht telkens weer .

 

 

 



18:42 Gepost door zuchtje | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Ik kan je niet vertellen hoe blij ik ben dat ik terug een teken van leven van je zie.Ik heb je spitsvondige postjes echt gemist ! Wat niet betekent dat je omwille van mij blogjes moet schrijven natuurlijk. Het mag nooit een verplichting zijn want dan is de fun eraf !
Er zijn inderdaad nog vele andere dingen in het leven, ook al zijn ze niet allemaal even positief, maar ook dan kan het goed én nuttig zijn om ze van je af te schrijven. Het komt vanzelf wel, of het komt niet. Volg gewoon de stem van je hart. Dikke kussen !

Gepost door: Anneke | 17-11-05

En ja: er is veel veranderd in blogland. Veel triestheid en ook wel gemis van enkele blogvrienden. Tijden veranderen en mensen veranderen, the circle of life, maar uiteindelijk komt alles wel weer goed ...

Gepost door: Anneke | 17-11-05

hiep hiep heel fijn dat je terug bent !!
veel groetjes
vhike

Gepost door: vhike | 25-11-05

:-) fijn hier weer wat van je te lezen...
dat de rust snel mag terugkeren en de baklava je mag smaken!

Gepost door: g*lover | 28-11-05

Tja ... life goes on he ...

Maar ik ben blij hier weer een stukje van jou te lezen ..
Het leest weer heerlijk weg en ik heb het lang gemist!!

Gepost door: Free my Soul | 28-11-05

De commentaren zijn gesloten.