09-03-06

Big problem

Ik zit met een probleem met een staartje.

Mijn jongste dochtertje verlangt al jaren naar een hondje.

Nu de tuin zowat in orde is, de verbouwingswerken een beetje eindig lijken en de kinderen hun volle verantwoordelijkheid nemen qua voeding en verzorging van onze poes, ze noemen hem steevast “ ons broertje “.

Maakt mijn jongste dochter me stilletjesaan warm voor nog een viervoetertje in huis, moest het ooit zover komen, wordt het diertje waarschijnlijk gebombardeerd tot “ hun nieuwe zusje”.

Ergens klinkt er een waarschuwingsbelletje in mijn min of meer volwassen achterhoofd…..’’tingeling’’ extra kosten,’’tingeling’’ extra poetsen, kortom nen dikke ‘’BIM BAM” extra levend wezentje dat verzorging en aandacht nodig heeft!

Mijn geheugen blijkt een beetje een zeef, maar hoe goed kan ik me nog herinneren dat wij een hondje kregen vroeger, hoe goed kan ik me nog herinneren dat ik van dat beestje hield, dat het mijn steun en toeverlaat was.

Het was gewoon “mijnen beste”, ik kon uren tegen dat beest mokken, ze gaf me nog likjes uit wat ik toen dacht begrip.

Ik kan gewoon weigeren en neen zeggen.

Maar waarom zou ik het hartje breken van de kinderen, als ik het zelf stiekem zie zitten om een extra klein haarballetje te verwelkomen in huis.

Dus eigenlijk is er geen probleem, want al som ik ten op zichtte van mijn kinderen nog dagelijks de negatieve punten op, beschrijf ik de ergste taferelen in geuren en kleuren, ik verdenk er mezelf toch van om binnen enkele weken de kennels en asielen af te schuimen.

Mijn vriendje was vroeger een Ierse Setter, in mijn ogen het liefste en mooiste dier ooit. Maar er was bij mijn ouders wel een voetbalveld van een tuin aanwezig en een kast van een huis omringt door tientallen weiden en bossen.

Mits ik midden in de stad woon in een zakdoekgrote rijtjeswoning, rest er me alleen nog de vraag’’ welk ras is een goede keuze?”

En neen het hoeft geen kleedjes of schoentjes en het hoeft niet in een Louis Vuitton sjachoche te passen zoals mijn oudste al hardop zit te dromen.

Het zou gewoon een vinnig max 40 cm hoog kindvriendelijk hondje moeten zijn.

Iemand raad? Mag ook negatief

 

 

                                             

 

 

 

 

 

 

                                                 

 

 

 

 

10:26 Gepost door zuchtje | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

*** Als zelf-geproclameerde expert op het gebied van hondjes, kan ik alleen maar zeggen dat ik het fantastisch vind als je een "sukkelaartje" uit het asiel gaat halen. Welk ras dat dan is maakt niet uit, een straathondje is ook lief en meestal heel intelligent en weinig last van ziektes enzo. Ik zou ervoor gaan hoor, maar ja ik ben dan een goei om zoiets te zeggen...:))

Gepost door: Crisje | 09-03-06

Hondjes De verschillende soort Spaniel's?
Lieve beeste ni te groot maar toch al hond te noemen (sorry maar zoon sjakos geval noem ik niet hond) Zo een mooie blonde met lange flapoortjes zoals die van Lady en de vagebond? ... Jammer genoeg houd mijn man zo niet van hondjes .. ik wel maar liever op een ander. En kat kan je nog is alleen thuis laten, maar een hondje niet en da loopt altijd achter je gat ...
Allé ik hoop dat ons dochter later tevreden gaat zijn met haar poezeb eesten, anders gaan we een groot probleem hebben ;-)

Gepost door: Lain | 09-03-06

* Ik denk dat ik en mijn broers en zussen net als je dochtertje zijn! Jarenlang hebben we gezaagt achter een hond en jarenlang hebben onze ouders getwijfelt. Een maand geleden hebben we dan uiteindelijk toch ons hondje gekregen: mauro, een catalaanse herdershond (gos d'atura catala) het is een mannetje die worden tussen de 45 en de 50 cm, vrouwtjes zullen wel wat kleiner zijn en hij is enorm gehoorzaam.
Je vind er wel niet veel in België, wij hebben de onze in Nederland gehaald. Labradors zijn ook altijd leuk: ze zijn kindvriendelijk en moeten niet elke dag een urenlange wandeling hebben!
Veel succes ermee in ieder geval!

Gepost door: Elle | 09-03-06

**** Een maltezertje!

Gepost door: Myst | 09-03-06

Chihuahua Ik moest daar eerst niets van weten (al die chichimadammen à la Paris Hilton lopen daarmee rond en daarmee hadden die beestjes al afgedaan.

Tot vrienden van ons er eentje in huis haalden. Ze noemen het zelf 'hun veredelde hamster', maar eigenlijk is het hun kindje. Azo een dotje!

't Zijn keischattige, keilieve, maar wel drukke beestjes. Ze vragen best veel aandacht, maar je krijgt er een hoop likjes voor in de plaats!

;-)

Gepost door: Aude Audenda | 09-03-06

hoikes, een woefke op komst (of denk je dat je het toch nog uit je hoofd kan krijgen?)! leuk... geen idee welk ras, ik ben een herdershondenliefhebber, maar die zijn meestal wel wat groter en hebben veeeeel beweging nodig he (daarom zit ik nu ook al paar jaar zonder, maar wie weet... ooit...)
oh ja, ongerust maken is niet meer nodig denk ik, nu ja ik denk zoveel... ik denk zelfs dat ik al beter ben, maar eigenlijk zijn verpleegsters nu toch stilaan ongerust dat mijn laptopke alweer zolang opstaat... bon... tot later dan maar weer he!
ik probeer terug af en toe eens online te zijn, we zien wel.

Gepost door: an | 09-03-06

King Charles of Amerikaanse cocker Onwijs mooie diertjes (de King Charles is zo'n hondje met lange oren en een maskertje - de Amerikaanse Cocker heeft lange oren is groter dan de King Charles en ook vrij lang haar en van die ongelooflijk coole berepootjes)

Beide rassen zijn echt superlief en leren heel vlug.Volgens mij uitstekend geschikt voor een gezin met kindjes..

Zuchtje, ik droom al jaren van weer een eigen hondje, zo erg dat mijn ahrt zelfs spontaan opspringt als ik zo'n viervoeter voorbijloop.Mijn toekomstige 'beste vriendje' wordt 1 van deze 2 rassen..

Gepost door: Little Witch | 09-03-06

*** Over welk ras kan ik je geen raad geven want een hondje moet passen bij je eigen karakter vind ik. Wij hebben onze pup nu 2 weken en ik kan alleen maar zeggen dat je niet moet twijfelen! Go for it...

Gepost door: Elly | 10-03-06

Haal een sukkelaartje. Professionele hondenkennels zijn vaak uit op forse winst. Niet alle
kennels zijn ter goeder trouw. Dat hebben we zelf in het verleden
ondervonden. Haal uw hondje bij een gewoon huisgezin met puppies of
nog beter (zoals crisje-p zegt) haal een sukkelaartje uit het asiel.

Gepost door: Piet Fluwijn | 11-03-06

ah hoe gezellig extra leven in huis... wij zelf hebben enkel poezen. De hond van de buren werd echter vroeger ook vaak beschouwd als onze eigen hond, dat was een husky. Een zeer lief beestje en hij blafte niet (wat ook al positief is)
Bij deze ook ff melden dat ik een nieuw blogadresje heb!
Liefs

Gepost door: g*lover | 12-03-06

... Mijn vriend zou maar wat graag een Cocker in huis halen. En dat zal wel gebeuren ook als we verhuizen, ondanks het feit dat ik allesbehalve een hondenmadam ben. Maar de afspraak is: ik een kat, dan hij ook een hond. Daar zal ik mee moeten leren leven :-) Ik hou dus niet van honden, maar het hondje bij Vriend zijn pa kon me wel bekoren: een Jack Russel. Dat is een vinnig ding en niet te groot, voldoet dus aan de twee criteria die jij hier noemde.

Gepost door: liza | 13-03-06

* Raad over ras of zo heb ik niet ....
Maar ik weet zeker dat, eenmaal het diertje in huis, je het opnieuw ervaart als een praatpaal en een maatje ..
En dan je dochters die hetzelfde gaan doen ...
dat arme beestje gaat het druk krijgen ;)

Gepost door: FMS | 14-03-06

De commentaren zijn gesloten.