14-08-06

 

 

Mijn ego neemt vervaarlijk grote proporties aan sinds ik een nieuwe weg ben ingeslagen.

Nog niet in zoverre dat er narcisme bij komt kijken, want daar pas ik voor.

Veel heb ik te danken aan het mannelijke deel van mijn familie,..Pietertje.

Onvoorwaardelijke liefde, lijkt het enige woord te zijn dat hij kent.

Hij houdt van me zoals ik ben, om wie ik ben.

Na een avondje stappen, geen onterechte beschuldigingen, integendeel een plas van blijdschap omdat hij me weer ziet.

Hij bevestigde waar ik al lang in geloofde, dat vriendschap tussen mannelijke- en vrouwelijke wezens perfect kan, zonder dat er intimiteiten aan te pas hoeven te komen.

Hij houdt van elk vrouwtje in dit gezin evenveel, verdeelt het in porties zonder iemand te kort te schieten, ontvangt al onze liefde en knuffels in drievoud met evenveel geduld.

De met liefde bereide maaltijden worden zonder morren of klachten verorberd en zelden geeft hij die terug bij het eerste boertje.

Hij is een schat zonder slofgehalte.

Een klein beetje jaloezie is hem niet vreemd, wat me dan weer ontroerd.

En neen lieve mensen hij deelt de echtelijke sponde niet.

Correctie bij de afgelopen kleine hittegolf en we ons bed in de redelijk koele woonkamer installeerde om de nacht door te brengen, ging voor hem zijn wereld open, een megagroot bed delen met 2 giechelende blondines en een rijpere brunette, de droom van elke man.

Maar doch nu het afgekoeld is en we weer elk in ons eigen nestje slapen, word er niet gemord, hij wacht gewoon de volgende speling van de natuur af zonder mijn liefde voor hem in vraag te stellen.

Van vertrouwen gesproken een drietal dagen geleden bracht hij me een kikker uit de tuin als geschenk, goed wetende dat ik vors wel eens zou kunnen kussen.

Als ik val in de winkelstraat, loopt hij niet rood aan, maar toont hij zijn gentlemangehalte en komt hij vol enthousiasme bij me liggen om op het pijntje te zoenen.

Ik maak me zorgen …..

Het kan toch niet dat "de ware" zich aandiende in de vorm van een 18 cm grote hond.

En doch ik vrees ervoor want de schuchtere schriftelijke pasjes die ik zette op rendez-vous (oh hell, de eerlijkheid gaat me weer zuur opbreken) kunnen me nog altijd niet van het tegendeel overtuigen.

Ben ik even blij dat ik hier nog nooit mijn snoet placeerde, want na het outen van bepaalde mijmeringen, die ik best voor mezelf zou houden, is het laatste wat ik wil herkend worden op straat. 

 

 

 

 

 

21:08 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

misterie Zo hou je het mysterie rond zuchtje wel in tact. Best wel spannend!

Gepost door: dwergleeuw | 15-08-06

@ dwergleeuw van mysterie geproken, wie mag dwergleeuw dan wel zijn?!

Gepost door: zuchtje | 15-08-06

ahum Blij je weer eens te horen.... tja anonimiteit ...
btw geen schrik van rendez-vous hoor, ik heb zo men ventje leren kennen .. maar hmm bij ons ook niet altijd rozegeur en mannenschijn, bij wie wel? vraag ik me dan soms af ...

geniet maar van Pieterke .... t'is soms beter dan ne vent ;-)

Gepost door: Lain | 16-08-06

volledig met je eens!! Ik heb er zo'n twee!

Gepost door: chinezeke | 16-08-06

@ zuchtje iemand die je maar wat graag eens anoniem zou willen tegenkomen ;-).

Gepost door: dwergleeuw | 16-08-06

@dwergleeuw Ooit al eens gehoord van vrouwelijke nieuwsgierigheid @/^%§-*%£ ---> zo maken ze in strips ongenoegen duidelijk ;-)

Gepost door: zuchtje | 17-08-06

De commentaren zijn gesloten.