18-08-06

Hiep Hiep 1 september...

Solliciteren, ik denk dat ik er mijn baan van ga maken, I like it, beetje opdoffen (niet teveel) even zonder kinderen op stap en dan nog een gezellige babbel, wat wenst een mens nog meer.

Ik had graag een betrekking gehad in het parlement, gewoon om de huismoeder te redden, ijveren voor kortere vakanties, ik zou zelfs vermelden dat ik mijn CV niet zelf geschreven heb, om daar aangenomen te worden is dat een pluspunt.

Maar soit de huisdokter denkt dat ik het nog 14 dagen kan uitzingen zonder zijn laatste remedie te hoeven gebruiken namelijk een wit jasje met veel koordjes.

Wat die lange vakanties betreft, is er dan niemand zich van bewust wat die kleintjes gaan uitvreten, alle sites zijn uitgepluisd, zwembad is tot op de bodem versleten, dagelijkse wandelingen met Pieter worden een sleur, hun kamers niet meer leefbaar, monopoly voorspelbaar en speeltuin taboe, nadat mamalief haar beste imitatie van aapje aan de klimstok opvoerde, een paar jaar terug stonden ze me nog vol bewondering aan te gapen toen ik ondersteboven hing.

Was ik dus even blij dat de verveling doorbroken werd toen mijn oudste vroeg of ze een nachtje bij een vriendinnetje mocht logeren.

Het lieve vriendinnetje kwam het mij persoonlijk vragen, ze zouden tot 11 uur naar de wekelijkse vestconcerten gaan, waar haar moeder ze dan kwam ophalen.

Nooit gedacht dat dat uitstapje voor mij ook een hele belevenis zou worden.

Om 2 uur ’s nachts werd ik gewekt door de telefoon, …oudste, bibberstemmetje…mama mag ik naar huis komen slapen,…

Ik :oei lieverd wat is er aan de hand, ruzie, heimwee.

H  : Nee mama niet boos worden hé ik weet niet waar ik moet gaan slapen.

Ik :Hoe jij weet niet waar je moet gaan slapen, je bleef toch bij L. logeren.

H  : Ja die zit hier te wenen dat was een leugentje L. bleef op haar beurt zogezegd bij K. slapen.

Ik : en die K kan je daar dan niet met ééntje meer overnachten?

( het is niet zo eenvoudig om je bloedje ergens op te halen in het holst van de nacht als je nog een duts hebt die ligt te snurken)

H :Neen mama begrijp me nu toch eens K. had tegen haar ouders gezegd dat ze bij M. ging logeren.

Ik : ik begrijp er verdomme niks van waar is M. dan?

H  : die zit hier ook te snikken….

Ik : verdomme H. waar hang je nu dan uit?

H : al snikkend….wij staan achter het hoekske…

Ik : maak dat je binnen 1 minuut allemaal hier bent.

1 seconde later, de woonkamer 6 pubertjes rijker werd ik als moeder een illusie armer.

Ok ik maakte een grove fout door niet even te checken bij de ouders…maar er waren wel ouders die hun taak behoorlijk hadden uitgevoerd en wel op het logeeradres even waren gaan poolshoogte nemen….wisten zij veel dat later op de avond, die vriendinnetjes weer naar hun ouder belden om te verwittigen dat de plannen waren gewijzigd en de rollen omgedraaid .

Eentje was zelfs zo lief om er geen vriendinnetje bij te betrekken en zat volgens haar trotse ouders op twee ukjes te passen.

Ze beseften niet dat een nachtje doorzakken om twee uur al zo zwaar op hun kleine lijfjes ging doorwegen.

Je kunt nu enorm met je ogen gaan rollen en zeggen wat is zucht voor een slechte ouder waar zat haar verantwoordelijkheid, volkomen mee eens, en toch ben ik ontzettend trots, er was maar eentje die het aandurfde om haar mama op te bellen.

Er was maar één ouder die in vertrouwen werd genomen op zulk een hachelijk moment .

En waag het niet te zeggen dit zal mij als ouder nooit overkomen, vergeet niet hier lagen ’s morgens nog 6 ukkies die volgens hun ouders het toonbeeld van een puber zijn.

Na een preek van hier tot ginder heb ik ze beloofd dat hun ouders het voor één keer niet te weten zouden komen.

Toen ik gisteren, ja ik strafte mijn dochter niet, de rest werd ook niet gestraft door de onwetende ouders, mijn dochter om half elf ging ophalen aan de vestconcerten, waren de overige zes, ook echt aan de rand van het evenement op hun ouders aan het wachten of maakten aanstalten om naar huis te gaan ,…..correctie… die indruk had ik toch.

In ieder geval mijn pruts zal me niet zo snel meer een rad voor ogen draaien, ze vertrouwde me toe dat 11 uur laat genoeg was, de overige uren werd het toch te vermoeiend en saai,..... en ik dacht stilletjes bij mezelf …ja op jou leeftijd nog wel.

 

 

12:28 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Geen fout van de mama Maar een leep trucje van de dochter hèhè. Wacht maar, ze zijn nog niet echt aan het uitgaan. Je gaat je portie excuses en smoezen nog te slikken krijgen. Gelijk ze hier zeggen: ge gaat uwe peren er nog mee zien, met die madammekes!

Veel succes, komt wel goed :-)

Gepost door: liza | 18-08-06

;-) ik vind dit een heel grappig verhaal, want ze leren het wel zo met vallen en opstaan en dit is gelukkig allemaal vrij onschuldig niet?
bovendien, waarom zou iemand jou verwijten dat je niet gecheckt hebt bij die ouders waar ze zogezegd zou logeren?

ik zie ze al staan die grote fuifbeesten om 2u 's anchts doedmoe en huilend om hun mama hahaha!

Gepost door: lord cms | 18-08-06

proest!!! Grappig verhaal! Troost je, daar zit jij voor niks tussen! Ik had er zo'n drie...en het blijft duren....

Gepost door: chinezeke | 19-08-06

ach Zijn we allemaal niet zoon beetje geweest, in meerdere of mindere maten.
Ze mag blij zijn met zoon mama als jij. Eentje die ze voglens mij volledig in vertrouwen kan nemen, maar sommige dingen moeten opgroeiend ukkie's nu eenmaal zelf leren...

Gepost door: Lain | 20-08-06

Trots ! Je mag denk ik wel trots zijn op jezelf dat ze jou wel durvden bellen, een groot teken van vertrouwen! Ik hoop toch ook altijd - en dat zeg ik ze ook - dat wat ze ook gedaan hebben, ze thuis altijd terecht kunnen om een oplossing te zoeken. En wat betreft die 1 september: Can't wait ! *zucht*
Groetjes

Gepost door: Anneke | 21-08-06

Hallo... beste blogvriend, het zijn hier de collega's van de straffe-koffie blog, we hebben er een nieuwe blog bij, namelijk deze Silver Sky blog over mijn vrouw hare passie: line-dance. Bij deze vragen we jullie indien mogelijk ons effen te promoten bij jullie vrienden, alvast bedankt. En nog een prettige week toegewenst. Straffe-koffie groetjes van Karin en Jo.

Gepost door: jo en kaar | 28-08-06

~~ Heel grappig...heel herkenbaar...(slik)...maar wel goed dat ze weet dat ze haar mama in vertrouwen kan nemen. Je hebt denk ik een hele grote stap gezet voor de toekomst. Trouwens...hier nog wachten tot 12 september!!(pfffttt)

Gepost door: Crisje | 30-08-06

De commentaren zijn gesloten.