25-01-07

Stop...

lachend-varkenblog

 

It’s over….

 

Ik vrees dat ik mijn blogje moet toeklappen, bijna 3 jaar na de opstart van dit scharminkel.

God wat heb ik me hier kunnen uitleven, niet helemaal, maar op zijn minst toch voor de helft.

Ik heb niet veel tijd meer de laatste weken, doch dit is niet de eigenlijke reden van stopzetting, want dan zou een maandelijkse intieme klapper nog voor bezoekers zorgen en achterklap zeker…ja ja geef maar toe het is eigen aan de mens, roddels praatjes weetjes, in een ander zijn sjakosch loeren, er is amper wat spannender te bedenken.

Voor mij althans, in de online krant is de rubriek in de rand of bizar mijn favoriete lectuur.

Nu zat ik er niet mee, lag er nog minder van wakker over de uitspraken die ik hier al gedaan heb, ten eerste ik heb het altijd vrij rustig en netjes gehouden ( me toch ingehouden dus) en ten tweede, ik ben een mens, dus mijn meest intieme uitspraken, mijn meest beschamende voorvallen blijven per slot van rekening doodgewoon menselijk…maar ieder heeft daar natuurlijk zijn eigen kijk op.

Zo blijkt op een andere « zinloze blog » dat vibrators not done zijn volgens sommige mensen in een normaal huishouden… ben ik even blij dat ik geen normaal huishouden heb, want zo was ik één van de vrouwen die me twee weken geleden ook de flair aanschafte en neen niet voor de inhoud, wel voor het hebbedingetje, en bij deze,…mannen het hoeft niet groot te zijn om het gewenste effect te bereiken.

En tot zover was dit mijn laatste bekentenis op deze kribbelsite.

De echte reden van stopzetting is te wijten aan mijn allernieuwste hobby, namelijk,

zoveel mogelijk gratis reclame ronselen voor mijn winkel, het mag gezegd, die hobby werpt zijn  vruchten af en beter dan ik ooit had kunnen hopen….reclame komt er.

Nu is het altijd, al heel mijn leven trouwens de bedoeling geweest van niet in de schijnwerpers te gaan staan, als ze op straat filmden, deed ik een ommetje om niet in het vizier te lopen.

Maar nu blijkt er voor de reclame en magazine jongens niets normaler te zijn dan een kiekje te nemen, niet van de inboedel of de zaken die ik verkoop, maar wel van de vrouw die de producten verkoopt. Je face moet erop of het wordt een dikke flop is zowat hun credo.

Ze hanteren vooral de ‘in de rand’ en ‘bizar’ principes, mensen zijn benieuwd wie er die spullen verkoopt.

Maar soit, ik kan ze geen ongelijk geven de debiele en bizarre mails die ik naar de redacties stuurde, snakten naar verdere onderzoeken, ik blijk dus vreselijk menselijk op het absurde af.

En zo ook geschiede Pieter, het diertje weet niet beter of hij is de man des huizes, hij bepaalt wie al dan niet in mijn buurt komt.

Zijn erf valt niet te betreden en zeker niet als zijn vrouwtje thuis is, ramp oh ramp voor al mijn klanten, hoe meer ik mijn sociale vaardigheden ten toon spreid, hoe meer onderdanigheid hij verwacht van de bezoekers, er zou zo maar eens iemand zijn vrouwtje moeten kunnen charmeren, laat staan kapen, zoals ik al zei in een vorige blog, onvoorwaardelijke liefde, hoe mottig ik er ook mag bijlopen.

Dus om het beestje iets of wat sociale vaardigheden bij te brengen (eigenlijk foute opvoeding rechtzetten), riep ik de hulp in van een hondenfluisteraar.

En wat is er nu fijner om twee geschifte chihuahua’s en dito vrouwke op de buis te smijten moeten ze bij een bepaalde zender gedacht hebben.

Jaja tegenwoordig moet ik elke dag met  een klodder schmink de deur uit, je weet nooit wanneer ze weer met een lens voor je lijf opduiken.

Bij het introductie gesprek bleken ze al een camera bij te hebben, ik verdenk ze er trouwens van heel de opgelegde wandeling mijn kont gefilmd te hebben, want de hond is amper een viertal kubieke decimeter groot, de nieuwe aanwinst een paar millimeter hoog.

Waar het op neerkomt, is dat ik voor gans België beeldsgewijs te grabbel word gegooid.

Ik kon het aanbod vriendelijk afslaan, maar waarom euro’s dokken als het gratis kan, waarom bepaalde kranten poen toesmijten om een reclameadvertentie te plaatsen, als me het voor niets ook lukt.

Laat ze maar eens lachen met de weirdo gedragingen van hond en baasje.

En misschien als het zijn vruchten afwerpt en er niet teveel geroddeld word kan ik de suppernany ook eens inviteren. (hoognodig)

Sien en Maria kunnen nu al langskomen. (maar dat ze het niet wagen om me kinderlijk toe te spreken, ik kan verdomme kuisen, alleen tijd is zeldzaam)

Als eenmanszaak kan ik je na een maand al vertellen, de dagen dat je rustig op je gemak (letterlijk en figuurlijk) kan zitten, zijn 1 januari, 1 mei en 26 december.

Nu om terug te komen op de reality soaps, hoe erg ik ook den Hoeybergs nodig heb, ik stelde mijn grenzen, mijn blote tietjes komen nooit op de buis.

En vandaar dus de stop, mijn snoet of achterste gaat te fel gelinkt worden met blog en winkel.

Dus mijn dagelijkse ervaringen hoe absurd ook kan ik onmogelijk nog op het net smijten.

Ik betrek er dan teveel mensen bij, ik kan onmogelijk hier vermelden dat die en die man van die en die vrouw onnoemlijk met zijn ogen zit te draaien in het groene stoeltje van de zaak, terwijl zijn eega staat te kirren bij een rood hondenjasje, dat sommige mannen languit op het langharige tapijt gaan liggen om Lilly (ons kleinste) te knuffelen, terwijl ander vrouwen achter de rug van hun man hun kleintje komen kleden voor onnoemlijk veel geld. Dat er twee homojongens, trots hun langverwachte “kindje’’ kwamen tonen en de rijkste vrouw van de kempen ontzettend gierig is.

Kortom ik kan hier moeilijk nog mijn echte ei kwijt…..tenzij jullie natuurlijk allemaal je foto op jullie blog zetten…..dan is er niemand anoniem meer .

Ahja ik heb hier ook nog altijd een (muziek) stokje van Beo (kribbelpunt) liggen, de honden willen er niet mee spelen dus daar maak ik nog mijn werk van op een rustig moment.

Stom eigenlijk dat ik bovenstaand nog een negatief van zuchtjes foto post.

Er zijn geen geheimen meer ;-)

 

 

 

 

10:02 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

15-01-07

Wolf

 
 

Maandagmorgen, mijnen enige allerechtigste tijd voor mezelf.

Zalig!

Er word door ondergetekende dan ook echt van genoten.

Uitgebreid baden en verwennen staat dan meestal op het lijstje.

De weegschaal is dan het enige obstakel dat me tussen uitkleden en bad een beetje in de weg loopt.

En het was weer zover, de kilo die eraf was, bleek weer te bezichtigen.

Groot was mijn verbazing toen ik na het bad, inclusief natte lokken, (weegt toch ook meer?) me weer op het metalen ding hees.

Op een klein half uurke was die kilo weer weg.

Dus ik wrijf me al in mijn handen, vanavond zal ik nog een halve kilo kwijtspelen. Vanmorgen onthaarde ik al bikinilijn en oksels, vanavond moeten mijn benen er aan geloven.

Ik ben een schaapje.

 

schaapje

12:20 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

11-01-07

 

InMemAngelDog

 

 

Vake

‘t Is vandaag weeral drie jaar geleden.

Ondertussen zou je apetrots op me zijn, ik werk met hondjes,(jou grote droom) voornamelijk kleine ratjes, zoals mijn moeder zegt, en ik ben mijn eigen baas. Of het opbrengt is nog een ander paar mouwen natuurlijk, maar het is vooral de voldoening en het plezier dat ik er in vind, dat me gelukkig maakt.Tussen haakjes mama geniet er ook enorm van, ik verdenk ze er zelfs van dat ze die vierpotige wezentjes graag is gaan zien…het zou me niet verwonderen dat ze er zelf eentje aanschaft in de toekomst.Nu wil ik vooral ook twee mensen bedanken…ten eerste jou..dankzij jou financiële steuntje heb ik dit kunnen verwezenlijken. En wil je ook even dat nieuwe sterretje bedanken( Anneke)? Dankzij haar heb ik de stap durven zetten.

Zoals jullie zeiden, leef …, geniet van het leven, geniet van kleine dingen, je leeft maar één keer, zo leef ik nu.

Dikke knuffel aan jullie beiden, jammer dat ik jullie nu niet echt in mijn armen kan sluiten.

 

12:15 Gepost door zuchtje in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |